RIMEKEMBJA 28/ 03/ 2006 [ i ]

SHERRIN NUK E BËN NËNË TEREZA, POR NËNËTEREZIZUESIT

?Vetëm pasi jetova për disa kohë në Perëndim pak nga pak
kuptova se çfarë donte të thoshte për botën Nënë Tereza dhe
Kalkuta. Kjo më tronditi dhe më trishtoi... Mbeta pa mend
që ajo ishte bërë figurë fjalimesh, që emri i saj përmendej
për të treguar pozitiven në superlativ,, Ju mund të
kritikonit Zotin, por ju  nuk mund të kritikonit Nënë
Terezën?. 
Kështu ka shkruar autori indian Arup Çaterxhi në librin
?Verdikti përfundimtar?, botuar në Kalkuta të Indisë në
vtin 2003 kushtuar jetës, veprimtarisë dhe mitit të Nënë
Terezës të krijuar nga propaganda e Vatikanit.
Katolikocentristët shqiptarë janë përpjekur e përpiqen që
t?u imponojnë shqiptarëve pikërisht një psikozë të tillë
dhe këtë ta përdorin për synimet e tyre poltiko-fetare. 
Shkrime të tillë i kanë tërbuar dhe do t?i tërbojnë
katolikocentristët. Edhe ne të tjerët nuk ndjejmë ndonjë
kënaqësi kur i lexojmë. Por për të ditur të vërtetën duhet
t?i lexojmë dhe për ndalur turfullimet e disa të marrosurve
nga fanatizmi fetar katolikocentrist duhet t?i përmendim
edhe për të tjerët. Dhe e vërteta për Nënë Terezën nuk
është vetëm ajo që rrëfejnë mekanizmat më fanatike
vatikannase dhe propaganda e tyre. Këtë të vërtetë duhet ta
këkojmë edhe në shkrimet e të tjerëve,
Katolikocentristët shqiptarë dhe ata që shkojnë verbërisht
pas berihajit të tyre janë përpjekur e përpiqen t?u
imponojnë shqiptarëve pikërusht atë psikozë që banori i
Kalkutës, Çaterxhi, e vuri re kur doli në Perëndim, ku
fanatikët nënë tererezistë ndjekin moton ?Mund të kritikosh
Zotin, por jo Nënë Terezën?. Me këtë moto Vatikani e
katolikocentristët shqiptarë  llogarisin të bëjnë kryqzatën
e tyre për ?rkonkuistë shqiptare?.
Katolikocentristë maniakë do të vënë në lëvizje edhe tani
githë ?vrasësit e tyre me pagesë në publicistikë?, ku i
kanë e ku nuk i kanë, nga Shqiëria deri në SHBA e mbase në
Hënë për të fyer Islamin e myslimanizmin nën maskën e
lavdërimit të Nënë Terezës. Ata mbajnë lehës rrugësh në
Shqipëri e në diasporë për këtë qëllim.
Pikërisht këto ditë një lehës i tillë, njëfarë ?shkodrani?
që nuk i dihet mirë as nami as nishani se si i kishte mbirë
Shkodrës në derë, më saktë si i ishte  ngjitur si bajgë e
hedhur nga dikush në murin e Kalasë, me emrin Klajd
Kapinova, ka nisur të çirret nga Amerika nëpërmjet
internetit edhe më shëmtueshëm se sozia i tij Kastriot
Myftaraj, një tjetër toskë i kthyer në ?gegomadh katolik?,
që këtë punë të ndyrë e ka bërë në Shqipëri qysh nga vitit
1998. Edhe Klajd Kapinova nga Amerika leh siç kanë lehur
Mark Bregu e të tjerë të zbritur në Shkodër se myslimanët
në Shkodër e në Shqipëri nuk qenkan shqiptarë, por
jashtqëitje pushtuesish turq. Duke ngjitur nëpër muret e
shqiptarizmit dhe të shqiptarnisë të tilla bajga
katolikocentriste-kristosllaviste nuk i bëhet nder, por
vetëm dëm edhe emrit e veprës së nderuar të Nënë Terezës.
Ndërsa pritet shenjtërimi i saj vatikanas, motra jonë
katolike ka nderimin e vëllezërve e të motrave të saj 
myslimanë. Po keqpërdoret dhe po fyhet kaq shëmtueshëm nga
katolikocentristët nënëtezizues. Prandaj shqiptarët e e
vërtetë, edhe të besimit mysliman, nuk mund të heshtin kur
përdhoset kështu për qëllime të mbrapshta antshqiptare emri
i Nënë Terezës, edhe në qoftë se shqiptarët e besimit
katolik përkohësisht po i verbon fanatizmi fetar dhe po i
instrumentalizon propaganda e fuqishme qëllimkeqe
eVatikanit.

Bustii Nënë Terezës, pozicion i avancuar i mësymjes
krishterizuese

Kryeartikulli i gazetës ?Rimëkëmbja? më 22 nëntor 2005
titullohej ?Gjeneral Moisiu në luftën ?Tous azimuts? kundër
Islamit?, ku analizohej ligjërata e mbajtur nga Presidenti
i Shqipërisë në Universitetin Oksford për ?tolerancën dhe
harmoninë ndërfetare?? tek shqiptarët. Në atë shkrim janë
dhënë dhe shpjegime rreth kuptimit për përdorim ushtarak të
terminologjisë në gjuhën frënge ?tous azimuts?, si mësymje
frontale në gjithë drejtimet, me të gjitha forcat dhe
gjithë llojet e armëve për të shpartalluar armikun. Kur
kanë kaluar 5  muaj nga ligjërata e Moisiut në Angli jemi
më të bindur se më parë se nuk kemi gabuar në parandjenjat
dhe në vlerësimin se ligjërata e Moisiut ishte fillimi i
një mësymje ?tous azimuts? kundër Islamit në Shqipëri, për
krishterizimin me ritme të përshpejtuara të vendit e të
njerëzve, për ta bërë fakt të kryer atë që Moisiu e shpalli
në Angli, se në Shqipëri paska vetëm myslimanë të rremë,
pra Shqipëria qenka vend i krishterë.
Moisiu mbajti qëndrim shumë mospërfillës ndaj pakënaqësive
që shprehën myslimanët shqiptarë për dekretimin e
krishterizimit të tyre. Kryesia e Bashkësisë myslimane në
Shqipëri, sidomos kreu i saj Selim Muça që si duket më
shumë se frikë nga Zoti e bindje ndaj Profetit Muhamed, ka
ndrojtje e përulje ndaj popit ortodoks grek Janullatos e
Nunciaturës së Vatikanit në Tiranë u soll si maskues i
mëkatit dhe zbutës i sfidës së Moisiut kundër myslimanëve
shqiptarë. Në të njëjtën kohë mekanizmat fetarë e
pushtetorë, duke pasur dhe mbështetje nga ambasada
amerikane nisën projektet pë krishterizimin e një xhamie në
kalanë e Shkodrës, edhe pse e dinin pakënaqësinë që do të
shkaktonte kjo tek myslimanët. Kjo u pasua nga ?kriza e
kryqeve? në Bushat të Shkodrës ditën e Kurban Bajramit.
Pushteti që drejtohet nga Moisiu edhe sot e kësaj dite nuk
ka bërë gjë për të sqaruar se si ndodhën provokimet.
Në janar të këtij viti edhe nga prifti Janullatos erdhën
gjëmime të forta. Në Moskë u bë një tubim i madh  i
ortodoksisë botërore, ku Janullatosin e dekoruan për punët
e tij në Shqipëri. Ambasada e Shqipërisë në Moskë këtë
provokim e përshëndeti me organizimin e një pritje
diplomatike për nder të Janullatosit. Uzurpatori nderohet.
Për këto merita Janullatosi është zgjedhur në krye të
Këshillit botëror të kishave. Kështu ortodoksi grek merr
kurora lavdie nëpër botë për ato që bën në kurriz të
Shqipërisë. Kryetarit të Bashkësisë myslimane nuk i bëjnë
përshtypje. Edhe strukturat kishtare e laike të
katolikocentrizmit gjejnë rastin të përforcojnë mësymjet e
tyre kundër myslimanizmit.
Në janar-shkurt 2006 shpërthyen demonstratat e mëdha në
gjithë botën kundër fyerjes karikaturale për Profetin
Muhamed. Në Shqipëri u mobilizua politika shtetërore e
partiake, propaganda e të gjitha llojeve, mekanizma nga më
të ndryshmit, të huaj e vendorë, ambasadat e huaja dhe vetë
kryesia e Bashkësisë islame për të frenuar çdo shfaqje
solidariteti të myslimanëve shqiptarë me ummetin mysliman
botëror. Pikërisht në këtë kohë në Shqipëri erdhi ministri
i  jashtëm spanjoll që e quajti vlerë europiane faktin që 
80% e popullsisë është myslimane dhe kërkoi që Shqipëria si
anëtare e Konferencës islamike të luajë rol në mirëkuptimin
e Europës me vendet myslimane. Islamofobët shqiptarë u
tërbuan. Ish-krerë të diplomacisë shqiptare iu vërsulën
ministrit spanjoll sikur të kishte bërë një herezi. Si ata
veproi edhe kryesia e Bashkësisë myslimane. 

Nënë Tereza është ?nder i kombit?, por jo ?shpirti i
kombit?

Sa kaloi disi kjo tronditje si papritmas shpërthen kriza e
re në marrëdhëniet  ndërfetare në Shkodër,  kësaj radhe për
vendosjen e  bustit të Nënë Terezës. Gazetat më 20 mars
japin alarmin ?Myslimanët i thonë ?Jo? Nënë Terezës? (
?Metropol?), ?Islamikët: pse jemi kundër Nënë Terezës?
(?Korrieri?); ?Myslimanët, jo bustit të Nënë Terezës në
hyrje të Shkodrës?,(?Telegraf?) etj. Më 21 mars 2006 në
faqet e gazetave ishte fotografia e Selim Muçës me çallmë
në kokë (që rrallë e mban) dhe fjalët e tij nëpër tituj?
Muça: Nënë Tereza, ne jemi dakord për bustin?( ?Ballkan);
?Selim Muça: Nënë Tereza u përket të gjithëve?
(?Standard?), ?Selim Muça: busti i Nënë Terezës i bën nder
Shkodrës?( ?RD?),?Nënë Tereza është nderi i kombit, të
vendoset busti. Zërat e shoqatave të Shkodrës nuk
përfaqësojnë qëndrimin zyrtyar të KM.-së? (?Republika?).
Egërsinë më të madhe e tregoi gazeta ?Zëri i Popullit? me
tituj ?Boll me marrëzitë fetare konfliktuale. Nënë Tereza i
përket gjithë globit, Shkodra s?mund të bëjë përjashtim?.
Të njëjtën ditë ministri i kulturës Bujar Leskaj shpallte:
?Nënë Tereza-shpirti kombit? (?Tema?, ?Shekulli? etj). Një
nxitim i pakontrolluar i ministrit për t?u përfshirë në
debat pa e kuptuar ende mirë se ç?po ndodhte. Shpirti i një
kombi nuk përcaktohet as nga gjenialiteti, as nga talenti,
as nga madhështia apo shenjtërimi i një njeriu, por nga
shumë faktorë të tjerë historikë, moral, fetarë.
Shenjtërimi i Nënë Terezës ka vlerën e vet shumë të madhe
brenda normave të Krishterizmit, ka rëndësinë e vet të
madhe për kombin shqiptar, por Nënë Tereza nuk mund të
quhet ?shpirti kombit? edhe pse kështu i shkrepet një
ministri, qeverisë, parlamentit apo kryetarit të shtetit që
sipas kushtetutës e shpall?nderi i kombit?, por jo shpirti
i kombit. Për myslimanin as titulli shenjtore e kishës nuk
ka ndonjë kuptim.
Kështu u krijua një atmosferë linçuese për ato shoqata
myslimane në Shkodër që kishin bërë vërejtje për vendin ku
të vendosej busti i Nënë Terezës, në hyrje të qytetit të
Shkodrës, jo për vendosjen e një busti. Në gazetën ?Tirana
Observer? të datës 21 mars ishte deklarata e zëvendës
myftiut të Shkodrës: ?Nuk jemi kundër Nënë Terezës. Ajo i
përket gjithë kombit shqiptar?. Askush nuk ka përse të jetë
kundër Nënë Terezës. Nuk janë kundër Nënë Terezës ata që
janë kundër spekullimeve nënëterezisuese në Shqipëri. Është
plotësisht e vërtetë se dhe Nënë Tereza si çdo bir e bijë
shqiptare, i mirë apo i keq, i përket kombit. Ne do t?i
pranojnë se i pëkasin kombit shqiptar jo vetën ata që bëjnë
punëra të mëdha në botë e na sjellin nder e dobi, por dhe
ata shqiptarë që bëjnë mbrapshtira e na sjellin turp. Nuk
kemi si i bëjmë hasha edhe të këqijtë. 
Ishte e natyrshme që të niste seria e gjatë e shkrimeve
përdëlluese për Nënë Terezën. Shkrimtari Visar Zhiti më 22
mars botoi në ?RD? shkrimin e titulluar ?Me shenjtoren tonë
Nënë Tereza ne bëhemi myslimanë më të mirë?. Letrarizma të
tilla janë antifilozofi, antiarsye. Myslimani i mirë bëhet
kur ndjek sa më afër Kuranin e Hadithet jo shenjtorët e
Krishterizmit. Duke u përgjëruar për Nënë Terezën e ndjekur
shembullin një mysliman mund të bëhet qytetar më i mirë
laik, por jo mysliman më mirë, sepse ai do të fillojë të
lëkundet në besimin e dogmën e fesë së vet për të ndjekur
edhe dogmën e fesë tjetër, pra fetarisht do të dyzohet.
Dyzimi sjell shpesh edhe dyfytyrësi, e prish besimtarin dhe
qytetarin.
Po më 21 mars u botua shkrimi i Olsi Jazexhiut ?Monumenti
në vazhdën e fushatës kristianizuese? (?Standard?). E
pranojnë apo jo nënëterezistët, kështu është. Gjithë ky
merak i madh për të ndërtuar në Shkodër bustin e Nënë
Terezës bëhet pikërisht në kuadrin e mysymjes ?tous
azimuts? për krishterizimin e Shqipërisë, që ka nisur qysh
kur u rikthye liria e fesë. 
Ka dhe plot shkrime të tjera komentuese ku dallohen për një
frymë ngacmuese të tilla si ?Kalvari i Nënë Terezës?(Ilir
Kulla në ?GSH? 21 mars);  ?Fondamentalizmi nuk luftohet me
fondamentalizëm (Hamdi Jupe në ZP?23 mars).Në gazetën
katolikocentriste ?55? janë rreshtuar shkrimet ?Nanë Tereza
dhe sëmundja e fondamentalizmit? dhe ?Të nderosh Nënë
Terezën është atdhetari? ( nga Ardian Ndreca) ?Një komb që
vlerëson personalitetet e tij lartëson veten? (nga Mexhit
Prençi) ?Shqiptarja për gjithë njerëzimin? ( nga Pjetër
Pepa). Do të ketë edhe më shumë shkrime sepse për një temë
të tillë ka shumë të prirur të japin mendim ose të
spekulojnë. Edhe nga ekranet televizive janë bërë
përpjekjet për të gozhduar shoqatat shkodrane që
kundërshtuan vendosjen e bustit në hyrje të qytetit. Në
?Top Channel?  disa fjalë të shkrimtarëve shkodranë Skënder
Drini e Fadil Kraja u paraqitën si verdikt i gjithë
inteligjencies së Shkodrës kundër shoqatava myslimane. 
Skënder Drini debatin e ka cilësuar jo vetëm të kotë por
dhe të pahishën sepse bëhet fjalë për vendosjen e një busti
të një njeriu që ka pushtuar një botë të tërë. Debati mbase
ka marrë dhe nuanca të pahishme, por i kotë nuk është
aspak, sepse nuk bëhet fjalë për një bust për të nderuar
një person, por më shumë për shfrytëzimin e një busti dhe
të famës së një personi për një mësymje të madhe fekthyese
në Shqipëri. Skënder Drini nuk sheh pyllin mbrapa pemëve.
Ka vend për të bërë debat serioz edhe për mendimin e
Ndrecës mbi atdhetarinë në nderimin e Nënë Terezës. Ka
shumë rëndësi të kuptohemi se si duhet shfaqur atdhetaria
në këto raste: duke heshtur kur Nënë Tereza përdoret si
kokë dashi për të marrë kalanë e myslimanizmit në Shqipëri,
apo nderohet si motër e bijë shqiptare që i bën nder kombit
në  një fushë krejt specifike të veprimtarisë shpirtërore,
por shërbimin më të madh ia bën Vatikanit. Shqipëria ka
vërtetë vend për gjithë monumentet që duhen, për gjithë
simbolikën e feve që janë në Shqipëri, por këto duhet të
jenë atje ku duhet, jo të vendosen vend e pa vend.

Debati nuk është i kotë, por duhet bërë si u ka hije
njerëzve
  
Shkodran është dhe shkrimtari e gazetari, besimtar
mysliman, Alban Bala që ka botuar shkimin ?Nëna Terezë dhe
Kalkuta shkodrane? (?Tema? 24 mars 2006). Është një shkrim
mësimdhënës për të gjithë ata që duan dhe dinë të mësojnë
si të trajtojnë e të kuptojnë problemet delikate të
nderimit për fetë e për Nënë Terezën dhe nuk priren nga
fanatizma fetare e fushata fekthimesh.
Debati rreth vlerësimit që duhet të kenë shqiptarët për
Nënë Terezën është hapur me kohë. Tani vetëm ka një nxemje
të re të këtij debati, për të cilën përgjegjësinë duhet ta
mbajnë ata që e shkaktuan, duke i ditur ndjeshmëritë që
ekzistojnë, duke i ditur acarimet më të fundit ndërfetare
që kanë ndodhur në Shqipëri, duke ditur se është e freskët
historia e ?krizës së kryqeve? në Bushat, që nuk është
harruar turpi që mbuloi Shqipërinë në rastin e vizitës së
ministrit spanjoll. Shkodra aty ka qenë dhe aty do të
mbetet. Nënë Tereza është nderuar së tepërmi në katër anët
e Shqipërisë e përsëri duhet të nderohet. Prandaj ata që
vunë tani në lëizje çështjen e bustit nuk kishin ndonjë
nguti për këtë dhe duhej të mbanin parasysh gjithë
rrethanat. Meqenëse nuk e kanë bërë këtë atëherë ata kanë
dashur më shumë debat ?të kotë e të pahishëm? si thotë
Skënder Drini, ose kanë ndjekur taktikën e fakteve të
kryera që në emër të nderimit për Nënë Terezën të
intensifikojnë fushatën kristianizuese, sikurse thotë
Jazexhiu. E keqja nuk vjen nga Nënë Tereza, por nga
fanatikët nënëterezizues që duan të nxisin sherre për
manitë e tyre krishterizuese në Shqipëri.
Nënë Tereza duhet të nderohet e të mbetet figurë lartësuese
e përkushtimit në fenë katolike dhe të mos kthehet në  një
?Shën Kozma? të katolicizmit që e përdor kisha greke për
prozelitizmin e saj në Shqipëri. Nënë Tereza duhet të
mbetet simbol i asaj çfarë është në historinë e
katolicizmit botëror e shqiptar (në historinë tjetër
shqiptare nuk ka asnjë rol e asnjë vend) dhe të mos vihet
figura e saj në flamuj kryqzatash e rikonkuistash në
Shqipëri. Për fat të keq ka kohë që janë bërë e shpallur
hapur dhe me arrogancë e prepotencë planet për ta përdorur
emrin dhe figurën e Nënë Terezës për të tilla qëllime të
mbrapshta.
Nënë Tereza u nda nga jeta në vitin 1997. Një vit më vonë,
1998, është botuar një paloroman me titull ?Një shenjtore
për rikonkuistën shqiptare?, që ka mbushur raftet e
librarisë françeskane në Shkodër e deri të disa
bibliotekave në Itali. Si autor i këtij paloromani u
paraqit një person që tashmë njihet si një nga vrasësit me
të diskredituar me pagesë në publicistikën shqiptare, në
emër të të cilit janë bërë shpifjet më të shëmtuara e
provokimet më të rënda katolikocentriste. Ky person i
panjohur kur u botua paloromani nuk kishte shkruar asnjë
rresht e varg letërsi derisa doli shkrimtar me tematikë
fetare. Edhe pas botimit të këtij paloromani në emër të tij
nuk është botuar asnjë rresht letërsi e asnjë varg
poezi.Atëherë kush e shkroi paloromanin për të përgatitur
opinionin shqiptar se duhej një ?shenjtore për rikonkuistën
katolike? në Shqipëri? 

Shenjtërimet për politikë rikonkuistardore

Procedurat e shenjtërimit të Nënë Terezës janë
përshpejtuar. Gjëra të tilla në Kishën katolike e Vatikan
bëhen kur diktohen nga  një nevojë e madhe për ndonjë
aksion krishterizues. Kush e ka bërë përshpejtimin?
Paloromani për shenjtoren për rikonkuistën nis me një
përdëllim të autorit kur sheh Papën duke vizituar Shkodrën
dhe me pezmatimin që vizita e Papës ishte vonuar shumë dhe
Shkodrën e kishte përpirë Islami. Mos vallë tani busti i
Nënë Terezës në Shkodër, në hyrje të qytetit, është
planifikuar për vizitën e Papës së ri që Moisiu shkoi dhe e
ftoi pak kohë më parë dhe për t?i thënë se nga vizita e
njërit Papë tek tjetri hija e Vatikanit është shtrirë mbi
Shkodrën fuqishëm?!. Ndryshe pse nxitohen kaq shumë për të
vendosur bustin e Terezës, shenjtores së planifikuar të
jetë bekimi i rikonkuistës në Shqipëri? Pse vihen kaq shumë
kryqe maje kodrash, pse tentohet revanshizmi fetar për të
kthyer në kishë xhaminë e kalasë?!
Kur lexon librin e kanadezit Robert Haçison ?Mbretëria e
tyre po vjen?, që bën fjalë mbi sekretet e Opus Deit gjen
shpjegime se praktikat e lumturimit e shenjtërimit nga
Vatikani kanë ndryshuar gjatë kohëve, se ka pasur raste që
shenjtërimi i një pape është vonuar me shekuj, sikurse ka
raste të përshpejtimit të madh, sikurse ka ndodhur me
themeluesin e Opus Deit, priftin spanjoll Zhozemaria
Eskriva de Balaguer, në ceremoninë e të cilit në Vatikan u
mblodhën 300 000 vetë, midis tyre edhe ?Nënë Tereza e
Kalkutës?(fq,27), jo e Shkodrës,apo Shqipërisë. Haçison ka
shkruar se janë shkelur shumë procedura e rregulla për
shenjtërimin e Eskrivas, nuk janë pranuar të gjitha
dëshmitë kundër që duhej të pranoheshin, sepse disa e
quanin shenjt dhe disa sharlatan. Por Papa e Vatikani
kishin nevojë ta kishin shenjt, sepse tek Opus Dei shihnin
një shpresë të madhe për forcimin e ndikimit të kishës
katolike, e shihnin si ?gardën pretoriane? të doktrinës së
shenjtë.
Kemi shkruar e mund të shkruajmë sërish për mendimet e disa
studiuesve të jetës e të famës së Nënë Terezës të gatuar
qëllimisht nga Vatikani për nevojat e tij.Turfullimet e
nënterezistëve të marrë në Internet nuk mund të pengojnë
përhapjen e të vërtetave të pakëndëshme për ta që i kanë
shkruar njerëz seriozë.  Kjo natyrisht bëhet për të njohur
saktë punët, jo se na duket gjë e keqe për shqiptarët që ka
ndodhur kështu. Por nënëterezistët e fandkasur nuk bëjnë
mirë që fanatizmin e tyre e fryjnë aq shumë sa të nxisin
kësi debatesh sqaruese.

Dëgjoni shkodranin që thotë :mos kalkutizoni Shkodrën

Alban Bala duke marrë shkas nga debati për vendosjen e
bustit në Shkodër ka prekur një plagë që dhemb shumë
?kalkutëzimin e Shkodrës?, sidomos në pjesën myslimane të
saj dhe ka tërhequr mirë vëmendjen në simbolikën që
krijohet duke vendosur dhe një bust të Nënë Terezës, jo
atje ku duhet, por në të hyrë të qytetit. Kjo ka ndodhur
tashmë edhe në Tiranë, Spitali i Tiranës, më i madhi i 
vendi ka emrin Nënë Tereza. Bota e lidh këtë emër me
Kalkutën, me ato qendrat e Nënë Terezës ku njerëzit
vendoseshin vetëm për të pritur vdekjen. Para shumë vitesh
në Shqipëri kishte ardhur një mërgimtar nga Amerika tek i
biri. Djali i lavdërohej për të mirat e socializmit,
sidomos për spitalet pa pare. Mërgimtari tundëte kokën me
mosbesim. Një ditë u sëmur dhe e dërguan në spital. Qëndroi
pak se nuk duronte dot. Kur u kthye në shtëpi i tha djalit:
tani të besoj se më kishe treguar të vertetën, dukej që
spitalet i keni pa pare, se nuk ke përse të shkosh atje. Më
mirë spitalit t?i hiqet emri Nënë Tereza se të huajve u
sjell ndërmend spitalin e saj në Kalkutë për të cilin
gazetarët amerikanë kanë bërë përshkrim të tmerrshëm. Le ta
ketë emrin ?Nënë Tereza? aeroporti, një universitet, një
port, autostrada që do të bëhet për Kosovën, një bulevard, 
vetën spitali jo më.
Ka nënëterezistë që po thonë se Nënë Tereza duhet parë më
shumë si figurë publike. Mirë, por ama e profilit fetar.
Pastaj katolikocetristët duhet të krijojnë standarte në
gjykim. Për Skënderbeun që është figurë ushtarake, politike
duan me çdo kusht të imponojnë imazhin se më shumë është
figurë fetare, jo publike? kryqtar:, ?atlet i Krishtit?.
Për Nënë Terezën, murgeshë, që është kandidate për
shenjtore e Kishës katolike kërkojnë më shumë statusin e
?figurës publike?. Duket që më shumë bëjnë lojëra
pragmatiste. Pra debatet nuk janë të kota, edhe pse me të
vërtetë nga disa mund të kthehen në ushtrime retorike të
pahishme.

 26 mars 2006                                              
              Abdi Baleta    
   
Z. BERISHA, UNË KAM TË DREJTË TË MOS JU BESOJ!

?Çështja çame? do të zgjidhet në kuadër të traktatit të
miqësisë? dhe ?ligji ndërkombëtar prevalon mbi atë
kombëtar?.
z. Sali, këto ishin dy argumentet që ju përdorët përpara
gazetarëve të shqetësuar për rrezikimin e ?çështjes çame?,
pasi Gjykata e Lartë greke iu përgjigj Po zyrtarisht
kërkesës së Prokurorit të Përgjithshëm të Greqisë për
konfiskimin dhe shitjen e pronave të shqiptarëve në Greqi,
pra edhe të çamëve të përzënë andej. Argumenti i parë, që
ai ka të bëjë me ?miqësinë? që qeveria juaj e parë
nënshkroi me atë greke, është dëgjuar të përdoret edhe herë
të tjera nga ju dhe nga ambasadori i sapo emëruar në Greqi,
Vili Minarolli. Por lidhur me këtë argument, ?traktatin e
miqësisë? e kemi dëgjuar me vëmendje edhe shumë
kundërargumente të sjella nga specialistë të së drejtës
ndërkombëtare sipas të cilëve traktati në fjalë nuk ka fuqi
veprimi mbi pronat e çamëve, por vetëm të shqiptarëve,
shtetas shqiptarë para vitit 1945. 
Kundër këtyre argumenteve nuk kemi dëgjuar asnjë
kundërshtim të argumentuar as nga ju e as ndonjë specialist
i krahut tuaj apo të tjerë. Pra, argumentet e mësipërme
kundër ?traktatit të miqësië shqiptaro-greke? nuk na japin
të drejtë që t?i besojmë atij (traktatit ...) lidhur me
zgjidhjen e çështjes ?çame?, pra dhe ju. Duke mos qenë
specialist i fushës përkatëse, për një moment po e pranoj
apriori si të saktë opsionin tuaj të paargumentuar lidhur
me ?traktatin ...?, por me këtë rast e ndjej të nevojshme
t?ju pyes: gjatë këtyre dhjetë viteve të ekzistencës së
këtij traktati miqësie midis Shqipërisë dhe Greqisë në
çfarë aspekti të marrëdhënieve shqiptaro-greke të
garantuara nga traktati në fjalë, është parë respektimi nga
pala greke? Unë nuk besoj se do të kemi shembuj të tillë. E
ky fakt si dhe nisma e instancave më të larta të shtetit
grek tregojnë jo për mungesë të vullnetit të mirë të
Greqisë për të zbatuar marrëveshjet me shtetin shqiptar,
pro akoma më keq, pala greke shpreh vullnetin e papërkulur
armiqësor në këtë drejtim. Apo mos doni të na thoni se të
gjitha këto janë veprime të shkëputura të qarqeve të
caktuara greke ... ?!
Unë z. Berisha besoj se këto veprime antishqiptare janë
vepra të qeverive greke, të të gjitha strukturave të
shtetit grek që nga kreu deri në qelizën e fundit. Në këto
kushte, nëse do t?i besoja ?traktatit të miqësisë...? por
edhe prononcimit tuaj, do ta bëjë tradhëti ndaj kombit. E
këtë nuk ia lejoj vetes. Po argumenti i dytë: ?Ligji
ndërkombëatr prevalon mbi atë kombëtar?. Kështu është. Po
kush do ta vërë në lëvizje këtë raport të superioritetit të
ligjit ndërkombëtar ndaj atij kombëtar, në dobi të çështjes
çame? Ju mund të na përgjigjeni: ?Qeveria shqiptare, pra
kjo që drejtoni ju!?. Po pse duhet t?ju besojmë z. Berisha.
Çfarë keni bërë ju deri më sot në drejtim të ?çështjes
çame??!
Z. Berisha, avokati i mirënjohur Agim Tartari ka vite që ka
njoftuar opinionin shqiptar për një ligj të miratuar nga
Parlamenti grek sipas të cilit të gjitha pronat e
shqiptarëve (edhe të çamëve) në Greqi, pronarët e të cilave
nuk paraqiten pranë institucioneve përkatëse greke për t?u
konfirmuar si pronarë të pronave të tyre, do të
konfiskoheshin dhe do të shiteshin nga shteti grek. Pra,
nisma dhe vendimi i organeve më të larta të drejtësisë
greke janë mbështetur dhe marrë në këtë ligj dhe në afatin
që parashikon ky ligj.
Ky ligj është hileqar pse kur është hartuar dhe miratuar
është patur parasysh fakti që çamët nuk do të kishin asnjë
mundësi për të vepruar sipas kushteve të tij (ligjit grek),
pse shteti grek nuk do të lejonte një gjë të tillë. Dhe
Shoqata ?Çamëria? disa herë ka protestuar ndaj këtij ligji.
Frut i këtij kundërshtimi të përsëritur ka qenë edhe
projekt-rezoluta që u fut në Parlamentin Shqiptar e që u
rrëzua prej tij më 8 prill 2004. 
Dhe tani e gjej me vend t?ju pyes, z. Berisha: Çfarë keni
bërë ju për të bërë të pavlefshëm ligjin grek në dëm të
pronave të shqiptarëve, edhe të çamëve, përpara mbushjes se
afatit të përcaktuar?
Çfarë bëtë ju që shqiptarët që kanë prona në Greqi (edhe
çamët) të mundnin të shkonin lirisht atje e të kryenin
veprimet sipas ligjit? Pse nuk e vutë në lëvizje gjatë
këtyre pesë viteve as ?traktatin e miqësisë ?? e as
?prevalencën e ligjit ndërkombëtar ndaj atij kombëtar
grek?? Apo mos vallë është më lehtë tani që çështja ka
avancuar dhe grekët hileqarë kanë një arsye (hile) më shumë
për të mbështetur pretendimin e tyre grabitqar, aq më tepër
kur dihet që grekëve u shkojnë hiletë?
Me të drejtë mund të thoni se ndër tetë vitet e ekzistencës
së ?traktatit të miqësisë? nuk keni qenë në pushtet. Kështu
është, por kjo nuk do të thotë aspak se mund të
justifikoheni për mos marrjen e nismave në drejtimin e
duhur për zgjidhjen e çështjes came. Përkundrazi, këto
nisma nga pozitat e opozitës në drejtim të sensibilizimit
të opinionit dhe të detyrimit të pozitës për të kryer
detyrimet kushtetuese kombëtare do të kishin qenë tepër të
dobishme. Por edhe sikur të mos i kishit rreshtuar këto
rezultate që unë presupozoj të paktën ju dhe qeveria juaj
sot, jo vetëm nuk do të ishin në pozita kaq mosbesuese nga
ana e shqiptarëve, por do të kishit edhe më shumë argumente
për të mbështetur nismat që mund të merrnit tani e tutje.
Këto rreshtat e fundit vlejnë sa për të mos krijuar
boshllëk në rrjedhën logjike të analizës, pse ju dhë partia
që ju drejtoni, jo vetëm nuk keni dashur të bëni diçka nga
ç?kërkohet nga ana ime, porn ë të kundërt, me veprimet dhe
mosveprimet tuaja keni bërë më shumë në sens të kundërt.
Nëse ato (veprimet dhe mosveprimet) do të silleshin këtu do
të dilte një listë tepër e gjatë, e do të na duheshin shumë
faqe për t?i trajtuar. Prandaj, unë do të sjell këtu vetëm
njërën prej tyre. Një që jo vetëm është tepër domethënëse
dhe nga më të freskëtat, por që edhe në ndërgjegjen e
shqiptarëve ka lënë gjurmë të dhimbshme e të pashlyeshme.
Z. Sali! Siç e dini fillimi i vitit 2004 u karakterizua nga
një lëvizje e lavdërueshme. Ishte nisma e deputetëve të
Ballit Kombëtar për të paraqitur në Kuvendin e Shqipërisë
një rezolutë në dobi të çështjes came. Nismë të cilën e
mbështetën deputetë të djathtë e të majtë. Që nga ky moment
e derimë 8 prill 2004, kur rezoluta u shtrua për diskutim
në Kuvendin e Shqipërisë jo vetëm kaloi shumë kohë dhe u bë
shumë dhunë mediatike dhe në opinion, por edhe vetë
përmbajtja e ?projekt rezolutës? pësoi ndryshime derisa u
katandis ?kokoshi një thelë? dhe për nga kuptimi mori
trajtën e deformuar të thënies: ?bjeri pragut të dëgjojë
dera?. E deformuar pse sipas formulimit fillestar të
nismëtarëve, Kuvendi Shqiptar i drejtohej parlamentit grek;
teksti i paraqitur për diskutim dhe miratim nga Kuvendi i
drejtohej qeverisë shqiptare që kjo t?i drejtohej qeverisë
greke ? . E kjo do të thotë: ?t?i biesh pragut tënd që të
të dëgjojë dera e tjetrit. Por nuk ishte vetëm kjo,
përmbajtja fillestare e ?projekt-rezolutës? kishte pësuar
edhe ndryshime të tjera për keq?. Megjithkëtë, siç dihet,
Fatos Nano deputetëve të vet nja dy ditë më parë u tha:
?Shkoni votoni ?rezolutën për çamërinë? dhe pastaj shkoni
prisnin emigrantët në Kakavijë?. Ndërsa ju z. Sali vepruat
ndryshe, por jo në drejtim të kundërt me Nanon.
Ndërkohë që Nano kërcënoi të vetët dhe shkoi të shijonte
frutet e veprimtarisë antikombëtare, ju shkuat në Kuvend ku
u diskutua ?projekt-rezoluta për çamërinë? dhe në momentin
e fundit kur do të kryhej votimi morët Jozefina Topallin
dhe Bensik Mustafain dhe braktisët Kuvendin. Kështu, kur
Nano sipas zakonit të vet veproi hapur pa i bër tërr syri
në dëm të interesave kombëtare, ju z. Sali bëtë të njëjtën
gjë por me HILE.
Ju z. Sali i dinit numrat që ishin pro ?rezolutës për
çamërinë?. E dinit që tri votat tuaja të ikura do të bënin
që ajo të fitonte. Ajo mund të humbtte edhe me praninë
tuaj, nëse jut ë tre do të votonit kundër. Por mesa duket
ju nuk kishit besim te dy vartësit tuaj dhe ata mund të
bënin që votimi të dilte në balotazh. Prandaj, për të qenë
në rregull i mroët me vete për të qenë në rregull me
politikën greke.
Me këtë veprim z. Sali ju i treguat Greqisë, por edhe ne
shqiptarëve që dhe ju nuk ?bini më poshtë se Nano?, por me
stil tjetër. 
Z. Berisha, me këtë rast edhe ju sipas stilit tuaj bëtë një
hile të trashë që mashtroi vetëm ata që duan të gënjehen
nga ata që fshihen pas gishtit. Do të kishte qenë më mirë
të kishit vepruar edhe ju si Nano: Haptazi. A e dini z.
Sali? Atë ditë kur ju Brenda në Kuvend diskutonit pro e
kundra ?rezolutës ??, aty, midis turmës së protestuesve
përpara Kuvendit m?u afruan dy djem të rinj: njëri me
kamera dhe tjetri me mikrofon në dorë. Ky i fundit m?u
drejtua duke më thënë: ?Zotëri! Jemi TV Kosova. A do të
pranonit të na jepnit një intervistë të shkurtër?? Si të
mos e pranoja dhënien e intervistës për TV Kosovën?! Dhe
gazetari pyeti: ?Zotëri, a mendoni se nëse miratohet kjo
rezolutë ?çështja came? do të zgjidhet??. Pyetja m?u duk
provocative, prandaj u përgjigja i nervozuar: ?çështja çame
nuk zgjidhet me një rezolutë dhe as me disa të tjera, e për
më tepër me këtë projekt që po diskutohet sot në Kuvend, e
cila nëse miratohet më tepër se sa një hap i vogël drejt
zgjidhjes së ?çështjes çame? vlen për të zbardhur faqen e
Kuvendit Shqiptar.  Por e keqja nuk qëndron në miratimin
ose jot ë kësaj resolute, por tek politikanët shqiptare?.
?Cilët politikanët keni parasysh??, pyeti sërish gazetari.
?Në radhë të parë dy më të fuqishmit: Fatos Nanon dhe Sali
Berishën. Nga këta Nano i ka dalë për zot tradhëtisë, e bën
hapur dhe pa asnjë skrupull. Por kjo nuk do të thotë se nuk
bën të njëjtën gjë edhe Sali Berisha npërmjet hilesë: të të
fshehurit prapa gishtit dhe në emër të demokracisë pa kufi.
E pikërisht në këtë prirje të Sali Berishës qëndron e keqja
më e madhe. Pra sot Sali Berisha përbën të keqen më të
madhe në drejtim të interesave kombëtare në raport me të
tjerët, sidomos me fqinjët veriorë dhe jugorë. Dhe ja
përse: ndërkohë që pas Nanos për arsye interesash dhe
nostalgjish shkojnë ata që nuk u interesojnë interesat
kombëtare, dhe pak të tjerë që nuk dinë se çfarë po bëjnë,
pas Sali Berishës shkojnë jo vetëm interesaxhinjtë dhe
nostalgjikët e tij, por edhe një kategori e madhe naivësh
që duke mos i kuptuar hiletë dhe duke besuar verbërisht në
idealet e demokracisë, edhe kur demokracisë së vërtetë nuk
i shërbehet. Ndodh kështu që pjesa më e madhe e elektoratit
të PD-së, si forcë brenda saj ?të humbasin si uji në rërë?.
Dhe me këtë rast duhet kujtuar që këta, bashkë me ata
shqiptarë që nuk e gjejnë veten as te partitë e djathta me
në krye Berishën dhe as te të majtët që kryesohen nga PS-ja
e Nanos, përbëjnë shumicën dërrmuese të shqiptarëve të
cilët pot ë drejtoheshin nga një parti me ideale kombëtare
do të bënin të mundur jo vetëm ndryshimin rrënjësor drejt
prosperitetit të Shqipërisë londineze dhe shtetasve të saj,
por edhe vënien në rrugë të mbarë të realizimit të
aspiratave kombëtare?.
Dhe a e dini z. Sali në momentin që unë flisja kështu, aty
praën ishte një grua e moshuar, came, nostalgjike e juaja e
cila mbasi dëgjoi pjesërisht çfarë thashë për ju lëshoi të
sharën: ?Shih komunisti? dhe iku. Besoj se ajo çamja e
mjerë nuk më njeh. Por edhe sikur të më njihte nuk iv ë faj
se si shumë të tjerë është e verbër.
Z. Sali! Me largimin tuaj nga Kuvendi para se hidhej në
votim ?projekt-rezoluta për çamërinë? a nuk bëtë që jo
vetëm vota e deputetëve demokratë dhe të partive aleate të
PD-së, por edhe ato të socialistëve dhe aleatëve të tyre që
votuan ?rezolutën për çamërinë? si forcë politike brenda
Kuvendit të humbisnin sikurse humbet uji në rërë. E nëse ju
nuk doni t?a pranoni këtë, kjo është punë për ju. E për të
gjitha këto arsye të sjella në këtë shkrim dhe në shumë të
tillë që kanë të bëjnë me kontaktet e mia me ju që besoj se
në të ardhmen do të bëhen publike nuk mund t?i jap vetes të
drejtën që t?ju besoj se do të zgjidhet ?çështja çame?, siç
deklaruat së fundmi.
Z. Berisha, edhe pse shprehem kaq i vendosur për të mos ju
besuar, nëse ndodh që ju të merrni në dorë ?çështjen çame?
dhe ta futni në rrugën e zgjidhjes (por ama ta futni në
rrugën e zgjidhjes) të jeni i bindur se do t?ju brohoras
dhe do të bëhem mbështetës i juaji, ashtu siç veprova edhe
në 1997-ën që nuk iu përgjigja thirrjes së posaçme
(drejtuar mua personalisht) për të vazhduar kundërvënien
ndaj jush në kuadër të ?Forumit për Demokracinë?. Këtë gjë
atëherë e kundërshtova jo vetëm publikisht (nëpërmjet
shtypit), por edhe duke marrë pjesë në mitingjet tuaja edhe
kur në to nuk kishte më shumë se 500 pjesëmarrës.

Eqerem Beqo Plaku



NË GJURMËT E NJË EMISIONI PËR KONICËN


        Në mbrëmjen vonë të datës 15 mars 2006, kanali TV ?Klan?
transmetoi një emision të posaçëm, kushtuar Faik Konicës.
Skenari ishte përgatitur nga prof. Nasho Jorgaqi, të cilit
lexuesi shqiptar duhet t?i jetë shumë mirënjohës për punën
e palodhur që ka bërë për qëmtimin e kujdesshëm të veprës
së Konicës dhe botimin e saj në 5 vëllime (vëllimi i pestë
përmban studime për Konicën) nga Shtëpia Botuese ?Dudaj?,
Tiranë, 2001.
        Në atë emision u fol gjatë për figurën e Konicës, si një
personalitet i shquar i kombit shqiptar, i cili, me
formimin e tij shumëplanësh, me erudicionin e tij të
jashtëzakonshëm, i mahniti shumë përfaqësues të mirënjohur
të kulturës perëndimore. Në emision u theksua me të drejtë 
natyra herë-herë edhe kontradiktore e Konicës, gjë që
përbën një dukuri jo të panjohur edhe në jetën e
krijimtarinë e jo pak personaliteteve të përmendura të
kulturës dhe të politikës botërore. Por, mes shumë të
vërtetave që u thanë në atë emision, ra në sy mungesa e ca
të vërtetave, që teleshikuesit duhej t?i ishin thënë
domosdo. Po ndalem shkurtimisht në disa të vërteta të
pathëna (për të mos thënë të autocensuruara) në emisionin
në fjalë.
        Së pari, bashkëpunimi i Konicës me Ahmet Zogun u vlerësua
si një ?lajthitje? e tij që e kishte burimin në natyrën e
tij ?kontradiktore?. Mendoj se një pohim i tillë nuk i
përcjell teleshikuesit të vërtetën për karakterin e
marrëdhënieve mes Konicës dhe Zogut, si mbret i
shqiptarëve. Është e vërtetë që nuk ishte Konica ai që ia
lypi bashkëpunimin Zogut, të cilin e kishte pasur
kundërshtar të hapur politik, ishte Zogu ai që e lypi këtë
bashkëpunim dhe që Konica e pranoi për një qëllim të lartë:
për t?i shërbyer diplomacisë së Mbretërisë Shqiptare në një
shtet të madh, si Shtetet e Bashkuara të Amerikës, një vend
ky dashamirës për kombin shqiptar në Evropën Juglindore.
Pra, Konica u nis nga një qëllim tepër madhor kur pranoi të
hynte në shërbimin diplomatik të mbretit Zog, i cili i dha
një mandat të përhershëm përfaqësimi në SHBA.
        Është e vërtetë që Konica e ka kritikuar Zogun, madje
ashpër, dhe për këtë kritikë në atë emision u fol pa kursim
nga profesorët e intervistuar. Por profesorët e nderuar
duhej të përmendnin edhe vlerësimet shumë të larta që
Konica ka bërë për figurën e tij. Po pse heshtën për këto
vlerësime profesorët e intervistuar? Bindjet mund t?i kemi
të majta, të djathta ose të qendrës, por ato nuk duhet të
na pengojnë të pohojmë të vërtetat që janë shkruar ?e zezë
mbi të bardhë?, se për ndryshe do të mbetemi robër të
praktikave enveriste, sipas të cilave koha e mbretërimit të
Ahmet Zogut vlerësohej si një njollë e zezë në historinë e
Shqipërisë!
        Së dyti, në atë emision edhe marrëdhëniet e Konicës me
Nolin trajtoheshin nga këndvështrimi i natyrës së tij
kontradiktore. Mendoj se edhe në këtë rast teleshikuesit
nuk i thuhet e vërteta deri në fund. Shkaqet e
marrëdhënieve herë-herë të acaruara të Konicës me Nolin
mund të jenë të shumta, por këtu nuk është vendi të hidhet
dritë mbi to. Në të vërtetë, shkaku kryesor i fërkimeve mes
këtyre dy figurave të shquara të kombit tonë qëndron në
mospërputhjen e bindjeve të tyre politike: Konica ishte
antikomunist, kurse Noli ishte simpatizues i komunizmit.
Madje Konica flet me fakte për bindjet komuniste të Nolit.
        Së treti, pas pushtimit të Shqipërisë nga Italia fashiste,
kur po rrezikohej copëtimi i saj i mëtejshëm, sidomos nga
shovinizmi grekomadh, edhe Konica, edhe Noli, në figurën e
mbretit Zog shikonin simbolin e unitetit kombëtar dhe
kërkonin krijimin e kabinetit qeveritar në mërgim, ashtu
siç kishte këmbëngulur edhe vetë mbreti në kancelaritë e
fuqive perëndimore. Pra, për mbrojtjen e interesave të
larta të vendit, këto dy personalitete të spikatura të
kombit shqiptar bashkoheshin rreth mbretit në mërgim. Nuk
duhej të mos u thuhej teleshikuesve edhe kjo e vërtetë për
figurën e Konicës në marrdhëniet e tij me Nolin.        
        Së katërti, Konica i la një amanet Nolit që eshtrat e tij
të preheshin domosdo në atdheun e tij. Dhe kjo e vërtetë u
tha në emision. Por teleshikuesit të thjeshtë nuk iu tha e
vërteta se cili ishte shkaku që Noli, sa qe gjallë, nuk e
çoi dot në vend amanetin e Konicës. Se ka rrezik që
teleshikuesi i painformuar mirë apo që është në një moshë
të re, mund të rrijë e të mendojë gabim: Noli ose s?paska
dashur, ose nuk paska mundur ta çonte në vend atë amanet.
Dhe kjo e vërtetë mbeti e pazbuluar për teleshikuesin e
lartpërmendur, se po të thuhej ashtu siç është, do të dilte
zbuluar Enver Hoxha, si armik i egër i Konicës. 
        
                                    Eshref Ymeri     


__________________________________________________
Do You Yahoo!?
Tired of spam?  Yahoo! Mail has the best spam protection around 
http://mail.yahoo.com 





Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon 
ne nxitjen e atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, 
besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe 
 i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te gjithe 
shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder 
shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo: 

shqiperia-subscribe@xxxxxxxxxxxxxxx

Per ta lene listen e-mailo: 

shqiperia-unsubscribe@xxxxxxxxxxxxxxx

================================================================== 
Yahoo! Groups Links

<*> To visit your group on the web, go to:
    http://groups.yahoo.com/group/shqiperia/

<*> To unsubscribe from this group, send an email to:
    shqiperia-unsubscribe@xxxxxxxxxxxxxxx

<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:
    http://docs.yahoo.com/info/terms/