RIMEKEMBJA 07/ 12/ 2004 [ i ]

PAPAGALLËT E SERBISË ÇIRREN NË KAFAZËT E BERISHËS

Kushdo që dëshiron të bindet me prova konkrete për këtë le
të hedhë një vështrim në faqet e gazetave berishiste,
veçanërisht të gazetës "Tema" që quhet si "e pavarur" e
Mero Bazes. Prova më e mirë dhe njëkohësisht e pështirë për
të parë se si çirren papagallët e propagandës serbe në
kafazet propagandistike të Sali Berishës është një fushatë
me tituj të stërpërsëritur të shoqëruar me ca tekste pa
kurrfarë lidhje e kuptimi që botohen në faqet e "Temës" si
shkrime të një "vrasësi me pagesë në publicistikë" që
tashmë  njihet si "parja e kuqe" për paranojën e tij
shpifarake, trilluese e provokuese.
Të gjithë këta tituj përbëjnë aksionin më të madh
propagandistik të "Temës çdo ditë gjatë dy javëve të
fundit, Ata nuk janë gjë tjetër veçse fjali të shkëputura
nga palolibri "Nacional-islamizmi shqiptar. Baleta e
Feraj", botuar për herë të parë nga shtëpia botuese e Spiro
Dedes në dhjetor të vitit 2001 në një shqipe arkaike
kishtare, pastaj ribotuar me titullin "Kalvari i
gjysëhanës" në prill në vitit 2003 nga një shtëpi botuese
pirate dhe në një gjuihë të palexueshme më të shpërfytyruar
kishtare. Tani për herë të tretë botohet në formë copëzash
gazetareske në "Tema" pasi dikush më në fund e ka përkthyer
në gjuhën shqipe.   
Kur e hodhën për herë të parë në qarkullim këtë palolibër
me mbi 300 shpifje e qindra falsifikime e shtrembërime,
autorët (një amalgan grupesh pune anonimë) e kishin
"justifikuar" veprën e tyre të ndyrë me pretendimin se
duhej bërë pasi përgojimet dhjetëvjeçare në shtypin e
përditshëm e periodik për Abdi Baletën nuk kishin lënë aq
shumë gjurmë dhe nevojitej që portetin e tij të përpiqeshin
ta nxinin nga e para me një botim të qëndrueshëm e më të
përdorshëm, duke e "skalitur si në mermer". Por duket se
kjo nuk u dha rezultat dhe tani janë rikthyer tek
propaganda gazetareske që e merr era sapo del nga kovaçhana
e zezë e shpifologjisë.
Ribotimi pjesë- pjesë në formë titujsh më shumë se teksti i
kësaj shpifografie nga gazeta e Mero Bazes ka dhënë provën
përfundimtare se  bashkërendimin e punës  së shtabeve të
ndryshme politike, fetare, agjeturore shqiptare e të huaja
për hartimin e kësaj shpifografie e ka bërë shtabi
propagandistik i bazeberishizmit. Fjalitë që përzgjidhen
nga gazeta e Bazes për të bërë fushatën propagandistike të
titujve janë prova se kjo fushatë është në funksion të
nevojave të politikës e propagandës serbe, sikurse shumë
aksione politike që ka ndërmarrë PD-ja në bashkëpunim me
PDK e PR gjatë këtij viti. 
Gjatë javës gazetareske 30 nëntor - 5 dhjetor 2004
papagallëve të mbyllur në kafazin e "Temës" u kanë mësuar
të thonë me zërin e tyre të ngjirur këto shprehje:"Pse e
urren Baleta luftën që bëri Skënderbeu", "Çfarë simboli
kërkon Baleta për bashkimin kombëtar", "Teoria e Baletës
për Islamin politik shqiptar" ,"Identiteti nacional dhe
identiteti fetar", "Baleta kërkon boshtin islamik
Tiranë-Prishtinë -Sarajevë" dhe "Islamofobia dhe
fundamentalizmi në Shqipëri". Janë të gjitha përralla të
nxjerra nga palolibri mbi "Nacional-islamizmin shqiptar" që
janë hedhur poshtë me analiza e argumente disa herë. Por
papagallët nuk dinë të bëjnë gjë tjetër veç të përsërisin
fraza të shkëputura që ua mësojnë me zor. 
Kjo fushatë titujsh e përçartjesh provokuese rreth luftrave
të Skënderbeut, fundamentalizmit e nacionalizmit islamik në
Shqipëri është zbatim i atyre direktivave që jep politika e
Beogradit dhe agjentura serbe për të ushtruar presion mbi
Europën që të zemërohet sa më shumë me shqiptarët. E vumë
në dukje edhe në numrin e kaluar të gazetës në shkrimin
"Vetëdemaskimi i agjentëve të Serbisë" konstatimin me shumë
domethënie të gazetarit kosovar  Ramush Tahiri se 
:"Kryespiuni i Serbisë, Momir Stojanoviç ka hedhur me rroba
të reja tezat e moçme për transversalen e gjelbërt nga
Teherani në Sarajevë?". Vetëm katër ditë pasi i kishim vënë
në dijeni lexuesit për porosinë e kryespiunit të Serbisë që
shqiptarët të sulmohen se duan të bëjnë "rrethimin jeshil"
islamik të Serbisë është gazeta "Tema" e Mero Bazes" që jep
alarmin me një titull shkrimi "Baleta kërkon boshtin
islamik Tiranë-Prishtinë-Sarajevë". Pra mbështet
propagandën provokuese e mashtruese serbe, i jep municion
bazeberishist artilerisë së agjenturës serbe.
Për këtë problem unë kam shkruar mjaftueshëm në shumë
shkrime të mëhershme. Në serialin "Kundërshpifografi" kam
shtjelluar poshtërsinë e këtyre akuzave që nuk dëmtojnë
Abdi Baletën, por Shqipërinë e shqiptarët sepse u bëjnë
jehonë fushatave provokuese serbe. Por, papagallët e
propagandës serbe nuk dinë të mbyllin squpin. Ata vetëm
inatosen që nuk po ua vënë veshin çjerrjeve të tyre se e
keqja e shqiptarëve qenka feja myslimane, se shqiptarët nuk
bëhen Europë pa ndërruar fenë nga myslimane në katolike.
Këta tipa i shqetëson shumë fakti që bashkimi kombëtar
shqiptar është njëkohësisht kompaktësim i besimit mysliman
në trojet etnike shqiptare dhe në Ballkan. Këta shqetësohen
po aq sa serbët se bashkimi kombëtar shqiptar është faktor
pozitiv edhe për shtetin mysliman të Bosnjes.
Papagallët në kafazin berishist "Tema" çjerrjet e tyre i
kanë të bashkërenduara edhe me propagandën e mjediseve
agresive katolikocentriste shqiptare dhe europiane. Shkrimi
që ka botuar zonja Elida Buçpapa në "Bota Sot" më 20 tetor
2004 nën titullin "Italia të ndalë politikën antishqiptare
me karakter fetar të ushtruar nga qarqe filoserbe" i
shpjegon edhe më mirë arsyet përse çirren kështu papagallët
e katolikocentrizmit e të kristosllavizmit në Shqipëri.
Zonja Buçpapa ka reaguar ndaj një poshtërsie që është
kurdisur nga serbët, por që turpëron më shumë politikën
italiane. Një gryup kineast italian paska bërë një film
dokumentar sipas orekseve e sugjerimeve të propagandistëve
e kishtarëve serbë për të alarmuar Europën se për shkak të
shqiptarëve po rrezikohet krishterimi në Kosovë, Ballkan
dhe në Europë. Dhe për turp ky dokumentar qenka shfaqur në
parlamentin italian. Ja përse marrin më shumë guximn ata që
në "Tema" shpallin rrezikun e krijimit të boshtit islamik
Tiranë-Prishtinë Sarajevë.
Gazeta "Tema" po të kishte një fije shqiptarizëm do të
shqetësohej për atë që ka ndodhur në parlamentin italian
nuk do të jepte alarme qesharake se në Shqipëri përgatitet
rrethimi i Serbisë me një hark islamik. Sulmet kundër Abdi
Baletës janë bërë poshtërsi me motive personale, por shumë
shpesh edhe poshtërsi politike me qëllime antikombëtare.
Është praktikë e njohur tashmë që kur duan të sulmojnë
aspekte të caktuara të mendimit nacionalist, aspiratat
kombëtare shqiptare vihen në shënjestër "Rimëkëmbja" dhe
njerëzit që punojnë për të. Edhe kësaj radhe kështu ka
ndodhur.
Shtypi shqiptar ka mbajtur një heshtje të turpshme për atë
që ka ndodhur në parlamentin italian me filmin italo-serb
kundër shqiptarëve. Gazetat e Tiranës që nuk lënë rast pa
dhënë gjithfarë sensacionesh kanë heshtur. Gazetat e
gazetarët që fryjnë edhe lajmin më të vogël për veprimtari
të dyshuar fundamentaliste islamike, kanë heshtur për
ndodhinë skandaloze në Itali. Madje disa gazeta kanë bërë
propagandë sikur këto kohë Al Kaeda e ka vendosur në
Shqipëri shtabin e saj. Disa gazeta botojnë materiale të
huazuara nga jashtë ku trajtohen frika nga Islami në Rusi,
Europë e gjetkë. "Tema " është e papërmbajtur në renditjen
e alarmeve me nëntituj "Gjeopolitika islamike shqiptare e
Abdi Baletës", "Teoria e kombit islamik shqiptar e Abdi
Baletës" "E vërteta e Baletës është e vërteta e
Al-Qaeda-s". Si duket Mero Baze është bërë shumë ziliqar e
xheloz që gazeta simotër berishiste "55" ia kishte marrë
"flamurin e katolikocentrizmit" deri tani dhe po përpiqet
që edhe Mero të
çajë në tregun e propagandës italiane me të tilla
ekzibicionizma të marrëzisë katolikocentriste e
kristosllaviste në Shqipëri. 
Në gazetën "Sot" para disa ditësh u botua një artikull
shumë shqetësues për veprimtarinë e spiunazheve serb, grek
e sllavomaqedonas në Shqipëri për të nxitur përçarje
fetare. Gazeta e Mero Bazes pas këtij shkrimi boton shkrime
të atilla që i duhen pikërisht kësaj veprimtarie
agjenturore të sheteve fqinj. Shkrimi në "Sot" është pa
autor çka le të nënkuptohet se mund të jetë i ndonjë
shërbimi të specializuar shqiptar që më në fund po i thotë
pak të vërteta opinionit publik. Dhe pikërisht për të shuar
këto shqetësime e krijuar tymnajë që i shërben agjenturave
të huaja sllave e greke gazeta bazeberishiste "Tema" ia nis
nga avazet e vjetra marroqe për nacionalizmin islamik,
kombin islamik në Shqipëri, për mëkatin e rrethimit të
Serbisë me shtete myslimane.
Këtu synojnë edhe budallallëqet që shkruhen për historinë e
Skënderbeut. Edhe në këtë çështje ka qenë e detyruar të
reagojë ndaj provokimeve të "Temës" gazetarja Elida Buçpapa
në "Bota Sot". Por, tashmë revani provokues i Bazes dhe i
gazetës së tij nuk ka të ndalur sepse duket ia tërheqin
fort rripat ata që kanë nevojë për kësi propagande
antishqiptare. Bazen paska filluar ta zejë meraku se Baleta
është kundër luftës së Skënderbeut. Po ajo luftë ka 500
vjet që ka marrë fund dhe shqiptarët ia kanë pirë edhe
sherbetin kur bëhej edhe lëngun pasi u shua ajo rezistencë
që bëri Skënderbeu. E kemi thënë se po të ishim në atë kohë
do t'i hipnim kalit apo mushkës e të shkonim pas Princit
tonë të lavdishëm, Skënderbe,ne që ishim të principatës së
tij se Baze dhe luftëtarët e sotëm të Skënderbeut në "Tema"
edhe sikur të ishin atëherë, nuk dihet se me çfarë do të
merreshin se ishin jashtë trojeve të Lidhjes së Lezhës.
Atëherë do të luftonim për vatanin tonë, fenë tonë, nderin
tonë. Kështu themi se duhet bërë edhe sot: të luftojmë për
Shqipërië tonë, për dinjitetin tonë shqiptar, për fetë që
kemi të krishterë e myslimane. Por kalorësit e sotëm
kastriotsa të "Temës" duan që të themi se duhet luftuar për
fenë që kishte Skënderbeu (ai i ndërronte fetë) duhet të
luftojmë për katolicizmin se ashtu paska bërë Kastrioti
para 500 vitesh, për arbrin latin, duhet të luftojmë kundër
turkut bashkë me sllavët si në kohën e Kastriotit të
vdekur. Prandaj janë bërë kalorës të vonuar të Skënderbeut
këta kalemxhinjtë kastriotmu(h)tfarsa që po shkruajnë në
"Tema".
Kastriotsat mbi gomerë të "Temës" i shqetëson shumë edhe
meraku të marrin vesh se "çfarë simboli kërkon Baleta për
bashkimin kombëtar". Po kush ua ka fajin nëse janë
torollakë e nuk e kanë marrë vesh deri tani, ose janë të
poshtër e duan të spekulojnë "ala bazçe". Simboli për
bashkimin kombëtar është "Lidhja e Prizrenit" o derdimenë
që bëni kalorësinë  e Skënderbeut mbi gomerë si të
Nastradinit. 
Skënderbeu jetoi në epokën parakombëtare të shqiptarëve.
Lidhja e Lezhës ishte aleancë e disa princëve dhe jo ndonjë
formacion unitar shtetëror. Kombi shqiptar u formua dhe
mori fizionominë që ka sot si komb modern pas Skënderbeut,
gjatë periudhës kur trojet e tij ishin përfshirë në
Perandorinë Osmane dhe gjatë procesit kuturor që u
karakterizua nga myslimanizimi. Këtë as Perëndia nuk e bën
dot të paqenë  dhe nuk ka forcë tokësore që e ndryshon. 
Në këtë kohë u mbrujt dhe nacionalizmi shqiptar i cili
shprehjen e tij të  përqëndruar politike dh organizative,
si dhe fizionominë shtetërore e mori në Lidhjen e
Prizrenit. Ja ku është baza dhe simboli i bashkimit
kombëtar të shqiptarëve, që u konkretizua me shpalljen e
pavarësisë në vitin 1912. Skënderbeu është simbol i
bashkimi kombëtar të shqiptarëve në kushtet e epokës kur
jetoi e veproi, por jo në kushtet e zgjidhjes së detyrave
kombëtare moderne. Skënderbeun ende kërkojnë të na e
përvetësojnë serbët, grekët, sllavomaqedonasit. Fatos
Lubonja e ndan përgjysëm me sllavët. Kurse Lidhjen e
Prizrenit asnjë nga fqinjët nuk do të na e marrë,
përkundrazi duan që ta harrojmë edhe ne shqiptarët.
Ata që duan ta lidhin simbolikën e bashkimit kombëtar
kryesisht me Skënderbeun kanë gjetur rrugën që i bezdis më
pak fqinjët tanë, që bën simbolikën kombëtare gjysënm
fetare katolike dhe që duan ta zbehin sa më shumë detyrën e
aspiratën shqiptare për bashkim. Janë ata që zgjidhjen e 
çështjes kombëtare shqiptare e konvceptojnë si një bashkim
princërish politikë të sotëm, si një konfederatë
principatash politike e bashkësishë kulturore shqiptare
edhe në kohën e sotme. Nacionalizmi shqiptar duhet ta
kundërshtojë këtë edhe pse hileqarët dalin në mejdan hipur
mbi ndonjë gërdallë teorike që e quajnë "kali iSkëderbeut"
ose vishen me parzmore, ushta e heshta si në filmin
"Skënderbeu" që të trembin "fëmijët e debatit politik". 
"Tema" i bën përsëri shërbim propagandës serbo-sllave kur i
trajton në frymë mu(h)tfarse problemet e kohës së
Skënderbeut.  
  

5 dhjetor 2004                                             
 Abdi Baleta

Antisemitizmi i politikës shqiptare
Në ditët tona, si pasojë e influencës dhe pushtetit të madh
që hebrejtë gkzojnë në botë, në mediat dhe politikën
shqiptare, historiku i mbrojtjes së hebrejve nga shqiptarët
gjatë Luftës së Dytë Botërore po merr përmasa përrallrore.
Një klasë e tërë aparatçikësh servilë shqiptarë, shihet
qartë nëpër media sesi mundohet të rrokë dhe përqafojë si
të sajën, faktin e mirënjohur që populli ynë, si pasojë e
trashëgimisë së vlerave të tij të larta islamike, mbrojti
çifutet nga regjimi racist gjerman gjatë Luftës së Dytë
Botërore. Megjithatë, ky precedent nuk është rasti i parë
në histori kur populli ynë ka marrë në mbrojtje popullatat
jo-kristjane të Europës. Rasti më i mirënjohur i
shqiptarëve në mbrojtje të çifutëve dhe muslimanëve është
parë në ditët e Perandorisë Osmane, kur muxhahidini
shqiptar Hajredin Pashë Barbaroza shpëtoi nga Andaluzia me
mijëra muslimanë arabë dhe hebrenjë, të cilët ishin kthyer
në atëbotë në pre të kryqëzatës ?anti-terroriste? të
histerisë katolikecentrike të Vatikanit. 
Por në ditët e sotme, klasa e zyrtarëve shqiptarë që tregon
një dashuri të shfrenuar për Çështjen Çifute në Shqipëri
gjatë Luftës së Dytë Botërore nuk duket të qëndrojë mbi
bazat e larta të virtyteve të popullit tonë për të
shtypurit. Ajo është vetëm një shou mediatike e disa
aparatçikëve të perënduar, të cilët nuk dinë as vetë se
ç?të kërkojnë me servilizmin e tyre zyrtar në këtë erë
kaosi global. Çifutomania mediatike mund të shihet sesi
shoqëron politikanët tanë servilë në çdo sens të jetës së
tyre. Kështu për shembull babagjyshi që ne kemi për
president, Alfred Moisiu, shpesh dhe pa pikën më të vogël
të turpit deklaron lartë e poshtë se është me origjinë
çifute, edhe pse nga shumëkush ai mendohet të jetë me
origjinë nga një familje e humbur çaponësh (vllehësh)
kavajas. Të njëjtën gjë bën edhe kryebashkiaku jo-normal i
Tiranës kur mburret që në stafin e tij ka të rekrutuar një
rabin çifut. 
Por shou më interesant i çifutomanisë së burokratëve
shqiptarë u pa më 19 Nëntor 2004, kur Akademia e Shkencave
të Shqipërisë, e cila drejtohet nga vllahu Ylli Popa, në
bashëëpunim me Drejtorinë e Përgjithshme të Arkivave, dhe
kryetarin e Kuvendit Shqiptar, Servet Pëllumbi, organizuan
një simpozium në lidhje me hebrejtë në Shqipëri dhe
fenomenin e shpëtimit të tyre nga shqiptarët. Për këtë temë
në fakt shkroi edhe gazeta e Koço Kokëdhimës, e cila
përpara 1 jave refuzoi të botojë obituarin tim për Jaser
Arafatin. Nga simpoziumi i organizuar unë mësova se për të
treguar besnikërinë e tyre ndaj çështjes çifute, parlamenti
jonë paskësh caktuar edhe datën 27 Janar si ditë
përkujtimore apo ?Ditë Kujtese? ndaj viktimizimit që
hebrejtë kanë kaluar gjatë Luftës së Dytë Botërore. 
Por ?Dita e Kujtesës? të cilën aparatçikët e regjimit tonë
kanë vendosur ta kthejnë në ditë homazhi ndaj asaj që kanë
hequr hebrenjtë gjatë Luftës së Dytë Botërore, është një
veprim i padrejtë, servil dhe tepër i pasinqertë për t?u
pranuar nga personat e sipërpërmendur. Arsyeja për këtë
është se ?Dita e Kujtesës? për atë që hebrenjtë kanë hequr
i shkon për shtat vetëm vendeve me histori antisemitizmi
ndaj çifutëve. Vende si Austria, Gjermania, Italia, Greqia
etj., në të cilat hebrenjtë janë persekutuar dhe vrarë kanë
detyrë morale që të adoptojnë ?Ditë Kujtese? për atë që ju
bën hebrenjve mbi kurriz. Por për vende si Shqipëria,
shpallja e ?Ditës së Kujtesës? është një servilosje
politike e atyre pak aparatçikëve tanë, të cilët, në vend
që sot të çojnë zërin në Shqipëri për anti-semitizmin
anti-arab që në vendin tonë demonstrohet pambarimisht,
improvizojnë cirqe të kota mediatike për të përkujtuar
keqtrajtimet e hebrenjve. Për keqtrajtimin e hebrenjve unë
mendoj se vetëm zoti Ylli Popa mund të flasë diçka më
shumë. Pasi si vllaho-ortodoks dhe kryetar i shoqatës së
intelektualëve ortodoksë që ai është, dhe si mik i ngushtë
i Peshkopit Grek të Tiranës, atij mund t?i pranohet të
rrëfejë diçka mbi mynxyrat që grekët kanë bërë historikisht
në kurriz të hebrenjve dhe muslimanëve të Selanikut dhe
Çamërisë. Si kryeinteleëtual ortodoks që është, qirje Popa
mund t?i dëftejë diçka më shumë publikut shqiptar edhe mbi
filozofitë anti-semite të etërve të kishës dhe të
sivëllezërve të tij vllehë dhe grekë. Ndërsa përsa i përket
Shqipërisë dhe shqiptarëve, qirje Popa, Sinani, Lalaj dhe
të tjerët që referuan në simpozium, bëjnë mirë që në vend
se të lëngojnë për vuajtjet e hebrejve në Europë, të cilat
nuk u shkaktuan në asnjë moment nga ne shqiptarët, të
shohin më parë keqtrajtimet, abuzimet dhe terrorin mediatik
dhe virtual që arabët dhe shtetasit me përkatësi islamike
pësojnë në Shqipëri vazhdimisht dhe pothuajse përditë.
Biles, po mundën të organizojnë edhe ndonjë simpozium mbi
keqtrajtimin e sotëm të shqiptarëve në Greqi dhe Preshevë e
Bujanovc. Nëse zotit Sinani i vjen keq për shembull për
kristallnaktet që hebrenjtë kanë hequr mbi supe gjatë
epokës së  Rajhut III, ai dhe kolegët e tij do të bënin
mirë të denonconin defamimet, shpifjet dhe shkeljet e të
drejtave të njeriut që semitët arabë kanë përjetuar në
Shqipëri këto 7 vitet e fundit. Shkrime abuzive si ai i
Gazetës Shqiptare, të breshkaxhiut italian Karlo Bolino, i
datës 20 Nëntor 2004, me titull ?Paratë e Xhamisë shkojnë
për rroga për terroristët?, i cili shpif dhe gënjen kundër
arabëve në vendin tonë kur deklaron se paratë për ndërtimin
e xhamive shkojnë për terror, përbëjnë një precedent të
turpshëm shpifjesh dhe shkrimesh urrejtjenxitëse që
antisemitët lëshojnë pa asnjë lloj turpi kundër semitëve
sot në Shqipëri. Për të ndaluar këtë valë urrejtje dhe
defamimi antisemit, tarafi i akademikëve tanë ish-komunistë
duhet të mendojë thellë dhe pse jo, të caktojë edhe një
?Ditë Kujtese? apo ?Pendimi? ku politikanët tanë të
reflektojnë dhe kuptojnë zullumet që shpesh ju kanë krijuar
pa të drejtë semitëve arabë, dhe bashkëbesimtarëve të tyre,
që kanë banuar në Shqipërinë e këtyre 7 viteve të fundit
dhe të lënë paradat mediatike mbi ?Solucionet Finale? të
Hitlerit dhe të merren më mirë me ?Solucionet? e Bushit dhe
kuislingut të tyre në Tiranë, Moisiut, ndaj Irakut dhe më
gjerë.

Olsi Jazexhiu



ITALIA TË NDALË POLITIKËN ANTISHQIPTARE ME KARAKTER FETAR 
TË USHTRUAR NGA QARQE FILOSERBE

Kur dy Simonat (Pari dhe Torreto) vajzat italiane mbaheshin
ende peng, shpesh kishte nga ata politikanë të Italisë që
derdhnin helm jo për pengmbajtësit, por për myslimanët,
duke i unifikuar myslimanët me terroristët. Ky qëndrim i
tyre i palogjikshëm mund të krahasohej me një absurditet
tjetër sikur Brigadat e Kuqe të barazoheshin me italianët
apo me katolikët. Por megjithëse politikanët italianë janë
kritikuar shpesh herë sit ë paekuilibruar në qëndrimet e
tyre kur konfondojnë myslimanizmin me terrorizmin, ky
disekuilibër i tyre manifestohet rëndom, siç është rasti më
i fundit, kur në Parlamentin e Italisë u shfaq filmi
dokumentar ?Enklavat e Kosovës?, i përgatitur nga një
regjizore italiane serbofile në bashkëpunim me eksponentë
të kishës ortodokse serbe në Kosovë, të cilët në qendër të
filmit vendosin ngjarjet e marsit për të inkriminuar të
gjithë shqiptarët e Kosovës ?si të antikrishterë?.
Dokumentari në fjalë është një instrumentalizim vulgar i
trazirave të marsit, dhe të kujton histerinë e
ish-gazetarit të RAI-t, Enzo Biagi-t, i cili edhe ky vrapoi
menjëherë në Kosovën e pasluftës për të përgatitur
dokumentarë po me ndihmën e eksponentëve të kishës
ortodokse serbe, me qëllim falsifikimin e realitetit, për
të vënë shenjën e barazimit me spastrimin dhe genocidin që
Milosheviçi ua ka bërë shqipatrëve, me ato që shqiptarët ua
kanë bërë serbëve. Në politikën italiane është i njohur një
segment proMilosheviç dhe filoserb, duke filluar prej
ish-Ministrit të Jashtëm të Italisë, Lamberto Dini, i cili
doli hapur kundër sulmit të NATO-s më 1999 dhe e mbrojti
Milosheviçin deri në fund. Po ashtu kur Milosheviçi kishte
dëbuar gjithë gazetarët e huaj nga Beogradi dhe Serbia,
Enio Remondino, gazetar i RAI-t jepte kronika nga çdo cep i
Serbisë nën mbrojtjen e Milosheviçit. Pra, nuk është e
vështirë që të merret vesh se si Biagi apo dokumentari më i
fundit ?Enklavat e Kosovës?, janë derivate që rrjedhin nga
ajo politikë, e cila në fakt, dëmton Italinë.
Por skandali më i fundit, nuk lidhet me shfaqjen e
dokumentarit filoserb në Parlamentin e Italisë, por ka të
bëjë me konkluzionin që kanë nxjerrë paralamentarët
dokumentarshikues, pra ata që e kanë parë këtë dokumentar,
i cili pasi ua ka shpëlarë trutë parlamentarëve italianë i
ka bërë që të dalin edhe me konkluzion sipas të cilit
thuhet se ?në Kosovë është kryer në mënyrë të vazhdueshme
shkatërrimi i kulturës krishtere, e cila është bazë e
qytetërimit Europian dhe që Europa bashkëkohore nuk guxon
të lejojë vazhdimin e dhunës që po zhvillohet para syve të
tërë botës demokratike.? (!!!)
Kjo botë demokratike që ka lejuar masakrat e Srebrenicës
nën hundët e saj na u tronditka nga një makinacion i
propagandës serbe!!! Çfarë demokracie, tamam për ta çuar në
Zoopark. Të përzihen zorrët e barkut, kur sheh se si
parlamentarët italianë bien kaq lehtë në grepin e
propagandës serbe dhe hipnotizohen nga një film i
përgatitur sipas ideologjisë së kishës ortodokse serbe, e
cila njihet se është bërë strehë e Mlladiçëve dhe e
Karaxhiçëve, kriminelëve serbë që kanë kryer krime kundër
njerëzimit, kundër boshnjakëve, kroatëve dhe shqiptarëve,
duke u nisur nga baza religjioze, sepse boshnjakët kroatët
dhe shqiptarët, nuk ishin ortodoksë, por ishin muslimanë
dhe katolikë.
Parlamentarët italianë gabojnë rëndë kur të droguar nga
propaganda serbe ?i akuzojnë shqiptarët si shkatërrues të
kulturës së krishtere?, kur dihet botërisht se shqiptarët
historikisht kanë qenë mbrojtësit e kulturës së krishterë.
Parlamentarët italianë harrojnë se shqiptarët kanë qenë
katolikë dhe u konvertuan në muslimanë vetëm pas pushtimit
Otoman; Parlamentarët italianë harrojnë se Skënderbeu e
shpëtoi qytetërimin e krishterë prej pushtimit të
Perandorisë Otomane, e cila do të kishte dalë në Atlantik
nëse nuk do të ishte Skënderbeu- shqiptar; Parlamentarët
italianë harrojnë see sa Perandorë romakë dhe Papë kanë
qenë me origjinë iliro-shqiptare; Parlamentarët italianë
harrojnë se krijuesi i TeDeum-it, Nik Dardani është
shqiptar; Parlamentarët italianë harrojnë se Nënë Tereza e
Kalkutës, simboli i tolerancës fetare, kryeqytetarja Nr. 1
e Europës dhe e Botës është shqiptare. Me një fjalë,
Parlamentarët italianë sikur të jenë të sklerozuar harrojnë
se shqiptarët në gjithë historinë e tyre asnjëherë nuk kanë
ngritur duart kundër objekteve fetare, sepse shqiptarët si
komb i përkasin tre besimeve. Ndërsa Serbia është ajo që ka
djegur dhe rrafshuar çdo objekt fetar musliman apo katolik.
Parlamentarët e Italisë harrojnë se shqiptarët e Kosovës
nuk kanë sit ë ngrejnë duart kundër objekteve fetare
krishtere, sepse ato janë pjesë e trashëgimisë kulturore të
tyre, se djegiet e Marsit në Kosovë i kanë bërë alienët,
pasi deri më tani, policia e UNMIK-ut dhe KFOR-it nuk ka
penalizuar askënd për ato djegie; ndërsa Serbia dhe kasha
ortodokse vazhdon që të fajësojnë kolektivisht shqiptarët e
Kosovës, ashtu siç bënë tani edhe parlamentarët italianë të
hipnotizuar dhe nën hipnozën e shqiptarofobisë serbe. Por
nëse një dorë paralamentarësh të Italisë bien nën hipnozën
e politikës antishqiptare dhe antimuslimane të Serbisë, nën
këto efekte nuk duhet të bjerë politika e Italisë. Edhe një
herë po ju sjellim fjalët e Afefit, tunizianes muslimane të
martuar me Marco Tronchetti Provera-n, e cila në programin
e Bruno Vespës, Porta a Porta ju kujtoi se lufta kundër
terrorizmit nuk bëhet duke bërë luftë kundër muslimanëve.
Edhe në rastin konkret dokumentari ?Enklavat e Kosovës? i
shërben kësaj politike, për të vënë përballë njëri-tjetrit
në luftë dy qytetërimet, pa marrë parasysh se Serbia ka
qenë masakruesja e gjysmë milioni myslimanëve në Ballkan.
Kësisoj Italia të ndalë sa më parë politikën antishqiptare
me karakter fetar të ushtruar nga qarqe filoserbe të kësaj
politike.

Elida Buçpapaj
?Bota Sot?, 20.10.2004


ZOGIZMI NUK ËSHTË ANTIBERISHIZËM

Unë jam i bindur se zogizmi ekziston në bazën e elektoratit
kudo në Shqipëri. Nuk besoj se ata që afrohen tek Mbreti
Leka I apo rrahin gjoksin si zogistë janë vërtet zogistë.
Këto vite kanë treguar se edhe jo pak nga ata që janë
shpallur kampionë të berishizmit kanë ndërruar flamurin
politik pa ngurruar. Nuk besoj sidomos se ata që e shikojnë
zogizmin si antiberishizëm të jenë zogistë, nuk besoj
gjithashtu se ata që e shikojnë berishizmin si antizogizëm
të jenë berishistë. Sidomos kur e lidh këtë konkluzion me
njerëz të cilët i njoh mirë dhe që kanë ndërruar
pafundësisht flamuj, jam i sigurt se ata nuk luajnë as për
Berishën, as për Mbretin Leka I, por për ustallarët e tyre
të vjetër.

Enciklopedia britanike shkruan kështu për Mbretin Zog:
?Zogu I, shqiptar, Ahmet bej Zogu (1895-1961). President
(1925-1928) dhe mbret i Shqipërisë (1928-1939). Pasi kishte
shërbyer në ushtrinë austriake gjatë Luftës së Parë
Botërore, ai u bë udhëheqës i Partisë Popullore reformiste
të Shqipërisë. Ai mbajti poste ministrore në qeveri
(1920-1924) dhe ishte zgjedhur kryetar i Republikës
Shqiptare më 1925. I shpallur mbret më 1925 ai ndoqi një
politikë bashkëpunimi me Italinë. I pazoti t?i rezistojë
kontrollit në rritje të Benito Musonit në ushtrinë dhe në
financat e vendit, ai u detyrua të mërgojë, kur Italia e
pushtoi Shqipërinë dhe e bëri një protektorat më (1939).
Pas Luftës së Parë Botërore Shqipëria u bë republikë
komuniste dhe Zogu zyrtarisht abdikoi (hoqi dorë nga froni)
në vitin 1946?. Në vetëdijen shqiptare, ndërkaq, Mbreti Zog
mbahet si ministry i brendshëm më i suksesshëm,
kryeministri më i suksesshëm, presidenti më i suksesshëm
dhe si mbreti i vetëm në historinë e shqiptarëve që sundoi
Shqipërinë.
Komunizmi e luftoi zogizmin me të gjitha mënyrat, më
brutalet dhe më të sofistikuarat. E luftoi në Shqipëri dhe
në diasporë. E luftoi si një ndër armiqtë e tij kryesorë
dhe më të vjetër. E luftoi në aleancë dhe në bashkëpunim me
armiqtë më të egër të Shqipërisë dhe të kombit shqiptar.
Prandaj, zogizmi, në thelbin e tij, mund të shikohet vetëm
e vetëm si antikomunizëm. Nga ky këndshikim ai absolutisht
nuk mund të shikohet si antiberishizëm. Nëse ai është
antikomunizëm, nuk mund të jetë edhe antiberishizëm. Pra,
mund të jetë ose antiberishizëm ose antikomunizëm.
Fakti që zogizmi i mbijetoi genocidit gjakatar të
komunizmit kundër tij, është një fakt pozitiv për
demokracinë shqiptare dhe për çështjen shqiptare. Meritë
vendimatre për këtë ka Mbreti Leka I. Rizgjimi i ndjenjave
zogiste në Shqipëri dhe tek shqiptarët në përgjithësi
lidhet veçanërisht me figurën shembullore që bëri Mbreta
Leka I në referendumin e vitit 1997, të cilën ia vodhën
pikërisht komunistët. Në thelb, ndjenjat pozitive për
Mbretin Zogu I dhe për Mbretin Leka I, janë mirëfilli
ndjenja antikomuniste dhe nuk janë kurrsesi ndjenja
antiberishiste.
Urrejtja për komunizmin mafioz kuisling që sundon sot në
Shqipëri në interes të grekëve dhe të serbëve ka ndikuar
fuqishëm në rikthimin sot në modë të zogizmit në Shqipëri.
Edhe opozita e dobët që i është bërë komunizmit të rikthyer
në pushtet këto gati tetë vjet mund të ketë ndikuar që të
luhaturit të kalojnë në përkrahje të zogizmit, në mënyrë që
të mos kalojnë në prehrin e komunistëve. Në këto kushte
Mbreti Leka I themeloi Lëvizjen për Zhvillim Kombëtar,
lëvizje të cilën, siç thotë vetë, ai e mbështet më shumë në
ndjenjat kombëtare dhe qytetare se san ë ndjenjat politike.
Përpjekja për ta interpretuar zogizmin si antiberishizëm,
ngado që të vijë, ka për qëllim që të përplasë në mënyrë të
pashmangshme dy lëvizje të të njëjtit krah të politikës në
Shqipëri dhe ndër shqiptarët. Nuk mund të besohet se Mbreti
Leka I ta mendojë të fituar kauzën zogiste duke i
përqendruar energjitë kundër Berishës. Nuk mund të besohet
se Berisha ta mendojë të fituar kauzën e tij duke i
përqendruar energjitë kundër Mbretit Leka I. fakti që
Berisha u bashkua me Mbretin Leka I krah për krah në vitin
1997 tregon se ata personalisht i kanë fshirë moskuptimet
dhe keqkuptimet, të shprehura në qëndrimet apo veprimet e
tyre në vitet 1990-1997. Këshilltarët kontrabandë në
njerëzit e afërt të njërit apo të tjetrit, tellallë të
papaguar as nga njëri as nga tjetri, të tjerë të
papërgjegjshëm vegla të SHISH-it dhe të shërbimeve secrete
antishqiptare mund të përpiqen të ndikojnë që edhe
berishizmi, edhe zogizmi të mos jenë më antikomunizëm, por
të jenë përkatësisht antizogizëm dhe antiberishizëm.
Mbreti Leka I ka një staf të krijuar pothuaj në mënyrë të
rastësishme rrotull tij. Në këtë staf ende të papërzgjedhur
është e kuptueshme që të ketë njerëz që t?ia mbajnë
situatën jashtë kontrollit në lëvizjen e tij politike LZHK
Mbreti Leka Zogu I. Berisha në stafin e tij ka njerëz që
kanë kapitulluar me kohë përballë regjimit kuisling dhe që
praninë e tyre duan ta përdorin për ta shndërruar
berishizmin në gjithçka tjetër që nuk është antikomunizëm.
Dhe veçanësitë e Shqipërisë bëjnë që një forcë politike,
një lëvizje, një krah politik, një factor çfarëdo, pot ë
mos jetë antikomunist, nuk është as demorkatik. Në këtë
mënyrë, njerëz të caktuar, grupime të caktuara, andej e
këndej, përdorin forma dhe mjete jodemokratike dhe të
padenja për të ngjizur patjetër një kundërvënie, një
përplasje, konflikt e gjithçka tjetër që të munden midis
Berishës dhe Mbretit Leka I.
Do të ishte e verbër ajo lloj propagande që e shikon
komunizmin tek Berisha, rrëzuesi i komunizmit në Shqipëri,
dhe nuk e shikon te Nano, ajo lloj propagande që i barazon
apo i njëjtëson Berishën dhe Nanon. E vetmja e bashkësi ku
mund të jenë Nano dhe Berisha, në të vërtetë, është fakti
që ata bëjnë pjesë në të njëjtën klasë politike. Ta
përdorësh këtë fakt për t?iu hedhur hi syve shqiptarëve, në
fakt bën një spekulim për hir të interesave të huaja
antishqiptare, në mënyrë të veçantë për hir të interesave
të mafiave rajoanle dhe të mafias ndërkombëtare në Shqipëri
dhe në hapësirën shqiptare. Pra, nuk çon ujë as në mullirin
e Berishës, as në mullirin e Mbretit Leka I, por çon ujë në
mullirin e Nanos dhe të serbëve e grekëve.
Nuk mund të merret për capital fakti që zogizmi u mund apo
u shpartallua nga komunistët gjatë dhe pas Luftës së Dytë
Botërore. Janë një mori faktorësh objektivë që ndikuan në
fitoren e komunistëve, të gjithë faktorë antishqiptarë.
Vitet 1997-2004 treguan se edhe vetë lëvizja demokratike
antikomuniste në Shqipëri, pra berishizmi, u mund dhe në
mjaft segmente u shpartallua. Komunizmi pati gati të
njëjtët aleatë dhe faktorë të tjerë që e sollën në pushtet
në Luftën e Dytë Botërore dhe që e lejuan të rrijë në
pushtet pas Luftës së Parë Botërore. Konjukturat rajonale
dhe botërore pothuaj gjithmonë kanë marrë anën e atyre
politikanëve dhe atyre partive që nuk bien aspak erë
nacionalizëm. Dhe kanë bërë gjithçka për t?i varrosur ata
njerëz dhe ato parti që bien sadopak erë nacionalizëm.
As fakti që LZHK-së i bashkohen liberalët e Laços dhe të
Starovës, apo pollarët e Pollos nuk përbën arsye pse
Berisha apo berishistët të zemërohen me LZHK-në, zogizmin
apo zogistët. As Berisha nuk humb, as Mbreti Leka I nuk
fiton gjë nga këto veprime të cilat nuk përbëjnë zhvillime
politike. Me rëndësi është që as Berisha dhe as Mbreti Leka
I, asnjera palë që përfaqësojnë ata, të mos humbë energji
për kundërvënie mes tyre, të mos humbë kohë në prag të
zgjedhjeve të vitit 2005, port ë bashkëpunojnë dhe të
arrijnë fitoren kundër Nanos dhe komunistëve të tij
kuislingë. Përndryshe do të meritojnë fundin që do t?ua
rezervojnë ata që i hedhin në luftë mes tyre për llogari të
regjimit kuisling të Tiranës.
Ata që i shikojnë PD-në dhe LZHK-në, Berishën dhe Mbretin
Leka I, berishizmin dhe zogizmin si kundërvënie, si
armiqësi, në të vërtetë kryesisht i shikojnë këto si
lëvizje apo dukuri politike njëkrahinore. Sipas tyre, meqë
PS është njëkrahinore, atëhere të gjitha partitë dhe
faktorët në Shqipëri dhe ndër shqiptarët duhet të jenë
patjetër njëkrahinorë. Meqë Mbreti Zog I kishte lindur në
Mat, kjo nuk do të thotë që të gjithë matjanët janë
zogistë. Meqë Berisha ka lindur në Tropojë, nuk do të thotë
që të gjithë tropojanët janë berishistë. Fakti që Bajram
Curri ishte antizogist ka ndikuar që në Tropojë një kohë të
mbizotërojë antizogizmi. Por në Tropojë ka pasur gjithnjë
edhe një krah zogist. Fakti që Abedin Mulosmani, krahu i
djathtë i Mbretit Leka I, ishte Ministër i Oborrti
Mbretëror deri në vdekjen e tij, tregon se krahu zogist në
Tropojë dhe ndër tropojanët ka ekzistuar gjithnjë. Por as
tropojanët nuk meritojnë të fyhen pse janë berishistë, as
matjanët pse janë zogistë. Do të ishte një primitivizëm i
pafalshëm nëse dikush vë ndjenjat njëkrahinore mbi ndjenjat
kombëtare.
Unë jam i bindur se zogizmi ekziston në bazën e elektoratit
kudo në Shqipëri. Nuk besoj se ata që afrohen tek Mbreti
Leka I apo rrahin gjoksin si zogistë të jenë vërtetë
zogistë. Këto vite kanë treguar se edhe jo pak nga ata që
janë shpallur kampionë të berishizmit kanë ndërruar
flamurin politik pa ngurruar. Nuk besoj sidomos se ata që e
shikojnë zogizmin si antiberishizëm të jenë zogistë, nuk
besoj gjithashtu se ata që e shikojnë berishizmin si
antizogizëm të jenë berishistë. Sidomos kur e lidh këtë
konkluzion me njerëz të cilët i njoh mirë dhe që kanë
ndërruar pafundësisht flamuj, jam i sigurtë se ata nuk
luajnë as për Berishën, as për Mbretin Leka I, por për
ustallarët e tyre të vjetër.

Skënder Buçpapaj

?Bota Sot?, 4.11.2004

?POR, BERISHIZMI ËSHTË ANTIZOGIZËM

Shkrimi i zotëri Skënder Buçpapës "Zogizmi nuk është
antiberishizëm" botuar në "Bota Sot" më 4 nëntor 2004 prek
një problem politiko-historik shumë interesant e të
mprehtë. Ky shkrim e vlen të merret si ftesë për debat.
Është kënaqësi të debatosh me shkrime që kanë mendim, 
përmbajtje e vizion, që të nxisin të reflektosh edhe për
pikat ku pajtohesh, edhe për aspekte ku nuk pajtohesh me
autorin. Këtë shkrim e quaj si një nga të rrallët shkrime
me frymë të dukshme berishiste që shpalos vlera. 

Bashkohem në mendime, por me nuancime

Jam plotësisht i një mendjeje me Skënderin se "Zogizmi nuk
është antiberishizëm". Nuk ka asnjë premisë që të ndodhë
kjo kundërvënie. Edhe në rast të një kundërvënie
artificiale, arbitrare nuk ka si të ndodhë që zogizmi të
jetë antiberishizëm, sepse sipas kronologjisë historike të
dukurive zogizmi është shumë më i hershëm se berishizmi.
Prandaj mund të shtrohet vetëm pyetja : a është berishizmi
antizogizëm? Ajo që po e quajmë antiberishizëm ka lindur në
një kohë kur zogizmi kishte një fizionomi të përcaktuar, të
adhuruar nga disa, të urryer e të mallkuar nga disa të
tjerë. Zogizmi kishte një traditë të gjatë e të njohur
politike e shtetërore. Zogizmi mund të shërbente si sistem
referimi për të vlerësuar tiparet, meritat e dobësitë e
berishizmit dhe jo e anasjellta.
Prandaj kur shtrohet çështja "zogizmi nuk është
antiberishizëm" bëhet një gabim historik, politik e logjik;
vendoset arbitrarisht një hierarki tjetër vlerash, sikur në
rrethanat politike të sotme si sistem referimi duhet të
merret berishizmi ende i pasprovuar deri në fund në një
kohë që zogizmi është sprovuar në të gjjthë gamën e
veprimeve të tij. Duket sikur si model politik kryesor e
parësor në Shqipëri qenka bërë tashmë berishizmi ndërsa të
tjerët maten me atë sesa afër apo larg i qëndrojnë
berishizmit, Pra, zogizmi merret në funksion të
berishizmit. Skënderi e kushdo ka të drejtë t'i analizojë e
vlerësojë raportet midis dukurive e rrymave politike nga ky
këndvështrim, sipas përcaktimit të tij ideor, politik dhe
interesit të tij politik. Por vend për diskutim ka shumë.
Nuk ka asnjë arsye për të mos qenë dakord me Skënderin kur
thotë: "unë jam i bindur se zogizmi ekziston në bazën e
elektoratit kudo në Shqipëri". Madje mund të shtohet se
pikërisht kjo është arsyeja madhore, ndoshta dhe e vetmja,
që berishizmi e ka afruar në anën e tij zogizmin.
Jam plotësisht në një mendje me zotëri Buçpapën kur
thekson: " Nuk besoj se  ata që afrohen tek Mbreti Leka I
apo rrahin gjoksin si zogistë të jenë vërtet zogistë".Këtu
mund të shtoj një episod të disa viteve të shkuara. Kisha
dëgjuar se kur sapo filluan legalistët të dalin në skenën
politike në Shqipëri në fillim të viteve1990 dhe
paraqiteshin nëpër tubime politike si pasues të flaktë të
zogizmit e të Mbretit Leka I një plak kishte dashur t'u
jepte një mësim dhe kishte thënë:"Due me ditë a asht Leka
Zogu zogist". Në vitin 1997 në sallën e kinemasë
"Republika" në Shkodër isha në një bashkëbisedim të
organizuar nga Dega e Partisë Rimëkëmbja Kombëtare ku
kishte shumë zogistë që tentonin të më shkëpusnin sa më
shumë deklarime në favor të PLL e Mbretit gjatë shpjegimeve
të mia. M'u drejtua edhe pyetja "Mbas kujt shkon ti?" dhe
unë u përgjigja :"këtu në Shkodër shkoj mbas kryetarit të
partisë ku bëj pjesë". Kur ua thashë edhe fjalët e plakut
të urtë për t'u dhënë të kuptonin se jo të gjjithë ata që
hiqeshin zogistë të flakët ishin të tillë, pati dhe
pakënaqësi në sallë.  Disa vite më vonë një ish mësuesi e
miku i familjes sime, zogist nga Shkodra,  më ka thënë që
atë ditë kishte përgatitur një drekë në shtëpi, por nuk ma
bëri ftesën nga zemërimi që citova fjalët e atij plakut.Pra
më kishte pas keqkuptuar dhe një dashamir. Unë besoj se ato
fjalë filozofike të plakut nuk kanë qenë sfidë për Mbretin
por pikërisht për ata mbretërorë e zogistë që rrahin
gjoksin vend e pa vend, sikurse e vë në dukje dhe Skënder
Buçpapa.
Është plotësisht e vërtetë ajo që shkruan Skënderi se
:"Këto vite kanë treguar se edhe jo pak nga ata që jaë
shpallur kampionë të berishizmit kanë ndryshuar flamurin
politik pa nguruar".Për këtë duhet pak sqarim.Varet pse e
kanë ndërruar flamurin e berishizmit. Të largohesh nga
berishizmi në vetvete mund të jetë edhe gjë e mirë, edhe
gjë e keqe. I larguari më i madh nga berishizmi i fillimit
është,sipas meje, pikërisht Sali Berisha. E kam fjalën nga
roli politik e rreth të cilit u krijua ideja apo dukuria
politike e berishizmit. Disa berishistë si Imami,Zogaj,
Demi etj që u larguan me bujë nga berishizmi tani që janë
rikthyer në berishizëm ngjajnë shumë më mjeranë se kur u
larguan. Pra, varet përse njëri apo tjetri largohet nga ai
që quhet berishizëm, lagohet majtas apo djathtas, përtëqenë
nacionalist apo kozmopolit, për luftë parimore apo për
sherre, për një qëllim të madh apo për meskinitete
personale, etj. Nuk mund të pranohet se vetëm ata që mbeten
të ngjitur pas berishizmit janë kampionë të nderit, të
politikës së mençur, të dinjitetit në politikë. Përkundrazi
midis tyre ka fanatikë, dallkaukë, tifozë të sëmurë pa
mendim politik. Ka edhe horra që më shumë prishin punë se
ndreqin edhe për vetë berishizmin, por sidomos për
demokracinë e për Shqipërinë. Më vjen keq që po e përmend,
por jemi në debat politik. Njëri nga njerëzit që është bërë
hije e Berishës është vëllai i Skënderit, Muja. Unë atë e
marr si shembull se si nuk duhet pranuar për etalon i
veprimtarit të mirë në politikë një njeri vetëm pse nuk i
shqitet Berishës.
Përsëri jam në mendje me Buçpapën kur thotë : " Nuk besoj
sidomos se ata që e shikojnë zogizmin si anti-berishizëm të
jenë zogistë". Edhe unë nuk kam ndeshur zogistë që ta
shikojnë zogizmin si anti-berishizëm. Përkundrazi zogistët
thartohen ose kudërshtojnë kur u flet për anët negative të
berishizmit. 
Është i saktë Skënderi kur shton :"?nuk besoj gjithashtu se
ata që e shikojnë berishizmin si antizogizëm të jenë
zogistë". Një ndër këta jam edhe unë. Berishizmin e shoh më
shumë si antizogizëm, por këtë nuk e bëj se dua të jem
zogist. Këtë qëndrim e mbaj thjesht për logjikën e analizës
politike që bëj unë, as për inat të berishizmit as për inat
apo simpati ndaj zogizmit.. Vërej me keqardhje se midis
zogistëve nuk ka nga ata që ta kuptojnë, lëre më ta thonë,
se në raste e rrethana të caktuara e për probleme politike
kyçe berishizmi ka qenë e mbetet  anti-zogizëm, po aq sa
nanoizmi e nganjëherë sa enverizmi. 



                
__________________________________ 
Do you Yahoo!? 
Yahoo! Mail - now with 250MB free storage. Learn more.
http://info.mail.yahoo.com/mail_250


------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~--> 
$4.98 domain names from Yahoo!. Register anything.
http://us.click.yahoo.com/Q7_YsB/neXJAA/yQLSAA/KDuplB/TM
--------------------------------------------------------------------~-> 

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon 
ne nxitjen e atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, 
besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe 
 i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te gjithe 
shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder 
shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo: 

shqiperia-subscribe@xxxxxxxxxxxxxxx

Per ta lene listen e-mailo: 

shqiperia-unsubscribe@xxxxxxxxxxxxxxx

================================================================== 
Yahoo! Groups Links

<*> To visit your group on the web, go to:
    http://groups.yahoo.com/group/shqiperia/

<*> To unsubscribe from this group, send an email to:
    shqiperia-unsubscribe@xxxxxxxxxxxxxxx

<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:
    http://docs.yahoo.com/info/terms/