osdir.com
mailing list archive

Subject: hongerstaking - minderjarigen in 127 bis - msg#00013

List: politics.activism.zpajol

Date: Prev Next Index Thread: Prev Next Index
Open Grenzen - Frontières Ouvertes
Cellebroersstraat 35A Rue des Alexiens
1000 Brussel - Bruxelles
tel/tél 02 5112393 of/ou 075 227577
fax 02 5033740


Persbericht 4-8-99
Brussel, 03/08/99

Grenzen doden!
Hongerstaking in 127bis tegen de detentie van kinderen

De hongerstakers vragen de overbrenging van gezinnen met jonge kinderen
naar een open centrum

Minstens 13 kinderen worden op dit ogenblik vastgehouden in het
Repatriëringscentrum 127bis te Steenokkerzeel.

Het betreft :

Uit Libanon
Maream : 4 ans, Ahmad : 3 ans, Ali : 8 mois Uit Congo :
Nathan : 2 ans, David : 1 mois


Uit Angola:
Lablonde : 2 ans, Luisa : 1 an
Uit Albanië :
Edona : 6 ans, Krojfi : 5 ans

Uit Somalië:
Mohamed : 13 ans, Fadama : 10 ans, Muna : 7 ans, Mohamoud : 4ans

Volgens sommige bronnen zou onlangs nog een familie met 2 jongere kinderen
in het centrum aangekomen zijn.

De ouders van de kinderen hebben dinsdag een hongerstaking aangevat om te
protesteren tegen de detentie.

Hun voornaamste eis is overgebracht te worden naar een open centrum in
afwachting van een beslissing over hun dossier. Ze willen een
verantwoordelijke van de Dienst Vreemdelingenzaken ontmoeten om over hun
eisen te discussiëren wat tot nog toe niet gebeurd is. Dhr. SCHEWEBACH,
directeur generaal van deze dienst is ter plaatse geweest maar heeft het
niet nodig geacht de families te ontmoeten.

Het gaat in hoofdzaak om families met zeer jonge kinderen en de
aanwezigheid van deze laatsten maakt de detentie nog onmenselijker dan ze
al is.

De vluchtelingen oordelen dat het ontoelaatbaar is dat België, een land dat
zich democratisch noemt en beweert de mensenrechten te respecteren,
dergelijke praktijken toepast. Hoe is het mogelijk kinderen op te sluiten
achter een driedubbele prikkeldraadversperring ? Dergelijke toestand is
natuurlijk in strijd met het Verdrag voor de Rechten van het Kind dat door
België werd ondertekend en dat door de officiële instanties werd
voorgesteld als een grote stap vooruit.

De detentieomstandigheden zijn hard (zelfs voor volwassenen) en sommige
kinderen verdragen zeer slecht hun situatie. De kinderen leven in een
permanent klimaat van spanning en angst en ze zijn zich zeer goed bewust
van het feit dat ze opgesloten zijn.

Ze hebben slechts het recht om twee uur per dag, van 13 uur tot 15 uur,
onder bewaking en in een kleine ruimte, afgemaakt met prikkeldraad in open
lucht te komen. De rest van de dag zitten ze opgesloten in een vleugel van
het gebouw.

Eén van de kinderen die bijna 6 maanden opgesloten zit heeft angstcrisissen
en uitbarstingen van agressiviteit. Die situatie kan niet voortduren.

De vluchtelingen eisen dat maatregelen zouden genomen worden om
onmiddellijk een einde te stellen aan deze onaanvaardbare toestand. Ze
vragen dat de Minister van Binnenlandse Zaken onmiddellijk instructies zou
geven om een einde te stellen aan deze schandalige toestanden. Ze eisen een
oplossing ten laatste voor het einde van deze week en zoniet zullen ze hun
acties verscherpen. Ze vragen ook steun van de bevolking.

Open Grenzen eist de onmiddellijke overbrenging van alle kinderen en hun
families die in gesloten centra worden vastgehouden naar open centra of
andere aangepaste infrastructuur.

Sluit de kampen, open de grenzen.

----------------------------------------------------------------------------
-------------------

Open Grenzen betreurt de dood van de twee Afrikaanse jongeren, Koita
Yaguine en Tourikara Fodé, 15 en 16 jaar oud, die twee dagen geleden werden
teruggevonden in de ruimte van het landingsgestel van een Sabenatoestel. Op
één van de jongeren werd een brief aangetroffen waarin hij stelde dat er
geen toekomst was voor studerende jongeren in zijn land. Deze wanhoopsdaad
geeft eens temeer weer waar het sluiten van de grenzen en het 'Fort Europa'
toe leiden: de dood.

Organisaties die dan nog enkel de geregistreerde slachtoffers bijhouden
zoals United (Nederlandse koepelorganisatie), tellen al meer dan 1000 doden
sinds 1993 aan de buitengrenzen van West-Europa. Doden die vallen door de
militarisering van die grenzen, restrictieve asielwetten,
detentiemaatregelen, uitwijzingen, de Schengen- en Dublinakkoorden,
maatregelen tegenover transportmaatschappijen. Zij zijn een symptoom van
een politiek die niet langer de realiteit van het menselijk leed onder ogen
wil zien, maar het enkel heeft over cijfers of over een 'vloedgolf' (als
ging het hier over een natuurramp).

Niet alleen treden de Europese landen de letter en de geest van de
internationale vluchtelingenverdragen met voeten (zie bv het UNHCR-rapport
van 1997), bovendien scheppen zij een klimaat van angst, verbergen zij de
interne problemen door de eigen inwoners op te zetten tegen vluchtelingen,
migranten en de mensen zonder papieren die reeds in hun land vertoeven.
Deze laatste categorie worden de meeste elementaire rechten ontzegd.

Het is duidelijk dat een radicaal andere visie op het vlak van migratie en
vluchtelingen dringend noodzakelijk is. Nochtans blijken bovenstaande
feiten die niet mee te spelen in het asielbeleid van onze regering. Volgens
de verklaringen van de kersverse Minister van Binnenlandse Zaken Dusquesne
gaan wij een heel andere richting uit en wordt de kortzichtige politiek van
de vorige regeringen zelfs overtroffen: beperking van de mogelijkheden tot
beroep van de asielzoeker, het vasthouden aan de gesloten centra, het
voortzetten van de uitwijzingen, zelfs het idee van het chartervliegtuigje
duikt weer op (Dusquesne schijnt het rapport Vermeersch gelezen te hebben,
de grondige kritiek op dat rapport blijkbaar niet). Waar zit nog het
'progressieve' in deze regering? Wat kunnen we nog verwachten van de
groenen en hun beloftes van voor de verkiezingen?

Blijkbaar schrikt de regering er ook niet voor terug om tegen het Verdrag
van de rechten van het kind in, kleine kinderen in een kamp op te sluiten,
hen hun vrijheid te ontzeggen en hen onderwijs te weigeren. Dit alles
speelt zich af in het gesloten Centrum 127bis in Steenokkerzeel - zie het
tweede deel van dit perscommunique.

Onze eisen:
-de afschaffing van de wetten Vande Lanotte en alle antidemokratische
maatregelen tegen vluchtelingen en mensen zonder papieren
-de regularisatie van alle mensen zonder papieren
-de sluiting van de gesloten centra en het stopzetten van de gedwongen
uitwijzingen
-recht op medische en sociale hulp; recht op werk voor iedereen die op het
Belgische grondgebied verblijft.

Tegen het 'cordon sanitaire' rond Europa, tegen de Schengen-en
Dublinovereenkomsten, tegen de regeling van de 'veilige derde landen'. Als
we er niet voor zorgen dat de globale politieke en economische situatie
verandert, kunnen we niet verwachten dat mensen overleven in omstandigheden
die we zelf niet zouden verdragen. De grenzen sluiten is niet alleen mensen
buitensluiten maar ook zichzelf verstikken.
Open Grenzen, Cellebroersstraat 35A, 1000 Brussel, Tel. 02/511.23.93 of
075.227.577, Fax : 02/503.37.40





°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

Tom De Meester
Aspirant FWO - research assistant
Universiteit Gent - University of Ghent
Vakgroep Nieuwste Geschiedenis - Dept. of Contemporary History
Blandijnberg 2, B-9000 Gent

http://allserv.rug.ac.be/~fseberec/nstge/index01.htm





Was this page helpful?
Yes No
Thread at a glance:

Previous Message by Date: click to view message preview

Décès de Bogdan Wszedybil

Communiqué A tous les collectifs de Sans-Papiers de France Le Rassemblement des Sans-Papiers de Toulouse et leurs amis a l'immense regret de vous informer du décès de l'un de ses confrères et amis sans-papiers WSZEDYBIL BOGDAN. BOGDAN, de nationalité polonaise, âgé de 46 ans, avait entamé de nombreuses démarches auprès de la préfecture prouvant sa présence depuis dix ans sur le territoire français. Lors des dernières négociations entre le rassemblement et la Préfecture, cette dernière a promis sa régularisation sous condition de deux attestations prouvant sa présence durant les années (89-90)(90-91). Notre ami a bel et bien fini par les présenter, mais malheureusement, la Préfecture a remis en cause sa crédibilité et a rejeté sa demande le 12 juin 99. De ce fait, sa dignité et son amour-propre étant très affectés, il perdit tout espoir et décida de mettre fin à ses jours le vendredi 30 juillet 99. Nous sommes consternés devant l'attitude révoltante de la Préfecture qui, suite à la dernière grève de la faim, nous avait assurés de réexamen juste de tous les dossiers parmi lesquels figurait celui du défunt. Nous tenions à vous signaler notre douleur que nous associons à celle de sa compagne, sa famille et ses proches. Rassemblement des Sans-Papiers de Toulouse et leurs Amis

Next Message by Date: click to view message preview

Rassemblement pour Bogdan Wszedybil

COMMUNIQUE Suite au décès de notre ami WZEDEBYL Bogdan, qui a mis fin à ces jours le vendredi 30 juillet, le Rassemblement des Sans-Papiers de TOULOUSE appelle à un large rassemblement le Vendredi 06 Août à 18 Heures Place St Etienne. Le regretté Bogdan n'a pas réussi à obtenir un titre de séjour, malgré sa présence en France depuis 10 ans, une promesse d'embauche en cas de régularisation, et plusieurs années de vie commune avec sa compagne de nationalité française. Devant le refus de la Préfecture de le laisser vivre dans la légalité il a choisi la mort. La vie d'un homme doit-elle dépendre d'un bout de papier ? Combien de vies faudra-t-il sacrifier en France pour que le gouvernement change d'attitude ? Dans le pays des droits de l'Homme et des libertés individuelles cette mort est intolérable. Soyons nombreux afin de rendre hommage à Bogdan. APPEL A UN RASSEMBLEMENT A TOULOUSE PLACE ST ETIENNE VENDREDI 06 AOUT 1999 A 18H Le Rassemblement des Sans Papiers de Toulouse et leurs amis

Previous Message by Thread: click to view message preview

Décès de Bogdan Wszedybil

Communiqué A tous les collectifs de Sans-Papiers de France Le Rassemblement des Sans-Papiers de Toulouse et leurs amis a l'immense regret de vous informer du décès de l'un de ses confrères et amis sans-papiers WSZEDYBIL BOGDAN. BOGDAN, de nationalité polonaise, âgé de 46 ans, avait entamé de nombreuses démarches auprès de la préfecture prouvant sa présence depuis dix ans sur le territoire français. Lors des dernières négociations entre le rassemblement et la Préfecture, cette dernière a promis sa régularisation sous condition de deux attestations prouvant sa présence durant les années (89-90)(90-91). Notre ami a bel et bien fini par les présenter, mais malheureusement, la Préfecture a remis en cause sa crédibilité et a rejeté sa demande le 12 juin 99. De ce fait, sa dignité et son amour-propre étant très affectés, il perdit tout espoir et décida de mettre fin à ses jours le vendredi 30 juillet 99. Nous sommes consternés devant l'attitude révoltante de la Préfecture qui, suite à la dernière grève de la faim, nous avait assurés de réexamen juste de tous les dossiers parmi lesquels figurait celui du défunt. Nous tenions à vous signaler notre douleur que nous associons à celle de sa compagne, sa famille et ses proches. Rassemblement des Sans-Papiers de Toulouse et leurs Amis

Next Message by Thread: click to view message preview

Re: hongerstaking - minderjarigen in 127 bis

C'est bien le flamand mais en français ou en anglais, cela signifie quoi ce message ? Jérôme
Sign up for updates to this mailing list. email:
Loading Comments...
Home | News | Patents | Sitemap | FAQ | advertise

Advertising by