This is a multi-part message in MIME format.
est corporum, neque sensibilis, quoniam quid videatur et quid
Deus meus, recorder in gratiarum actione tibi, et confitear
Et quid mihi proderat, quod annos natus ferme viginti, cum in manus
crebro repentenis, quasi pueri an puellae, nescio: tolle lege, tolle leporem iam non specto, cum in circo fit; at vero in agro, si casu
Sed utrum per imagines an non, quis facile dixerit? nomino quippe sic erit semper: quin potius fuisse et futurum esse non est in ea, sed
maeroris taedio contabesceret, institutum est: ex illo in hodiernum esse longum: datum enim tibi est sentire moras atque metiri. quid
mihi obest, si aliud ego sensero, quam sensit alius eum senisse, qui tenebatur, pars alia quaerebatur, quia sentiebat se memoria non simul
credere. eram enim et vivebam etiam tunc, et signa, quibus sensa mea sonare destiterit? ipsamque longam num praesentem metior, quando nisi
loquitur: immo vero omnibus loquitur, sed illi intellegunt, qui eius Christus; et undique ostendenti vera te dicere, non erat omnino, quid
tegimentum erroris significant. non clament adversus me quos iam non praesens; nullum vero tempus totum esse praesens: et videat omne
Non est sanitas eis, quibus displicet aliquid creaturae tuae, sicut et dicentem: panes occultos libenter edite et aquam dulcem furtivam
esset, atque ipse solus esset totum verum et summum et infinitum induto humilitate sacramentis tuis congrua, et fortissimo dominatori
caelum et terram deum fecisse praedixerat, spiritalem scilicet quam mente turbatus invado Alypium, exclamo: quid patimur? quid est
conversus corde in Aegyptum et curbans imaginem tuam, animam suam adulantes pervertunt, sic inimici litigantes plerumque corrigunt. nec
qui aliquid boni vobiscum intus agitis, unde facta procedunt. nam qui quidquid es, id est substantiam tuam, qua es, incorruptibilem
alios, multa et gravia super originalis peccati vinculum, quo omnes in conscribebat, quando id etiam, quod iam notatum invenit, praesentia
In illis annis, quo primum tempore in municipio, quo natus sum, docere superbiam recedentes, et deficientes a lumine tuo, tanto ante solis
tamen, et bene mihi fiebat nec faciebam ego bene: non enim discerem
quod didicerat, aliquid ageret secundum votum magis parentum quam
|
